زخم قرنیه با زخم پوست فرق دارد. قرنیه لایهٔ شفاف جلوی چشم است و زخم آن می‌تواند با عفونت یا بیماری سطح چشم ایجاد شود. آسیب شدید یا درمان‌نشده ممکن است کدورت و کاهش بینایی بر جا بگذارد؛ برای شک به این مشکل باید فوری معاینهٔ چشم انجام شود.
علائم زخم قرنیه
درد و قرمزی چشم، اشک‌ریزش یا ترشح، حساسیت به نور و تاری یا کاهش دید از علائم ممکن‌اند. گاهی لکهٔ سفید یا خاکستری روی قرنیه دیده میشود. نبودِ لکهٔ قابل‌دیدن، مشکل را رد نمی‌کند. اگر این علائم را دارید، همان روز برای ارزیابی چشم‌پزشکی اقدام کنید؛ کاهش دید یا درد شدید نیاز به مراجعه فوری دارد.
علت و نقش لنز تماسی
باکتری، قارچ، بعضی ویروس‌ها و انگل‌ها می‌توانند قرنیه را عفونی کنند. خراش چشم، خشکی شدید یا اختلال بسته‌شدن پلک هم ممکن است زمینه‌ساز زخم باشد. استفادهٔ نامناسب از لنز، خوابیدن با آن یا تماس لنز با آب از عوامل خطر عفونت‌اند. در صورت درد، قرمزی یا تاری دید، لنز را خارج کنید و تا اجازهٔ چشم‌پزشک دوباره استفاده نکنید.
چشم‌پزشک چگونه بررسی می‌کند؟
معاینه با دستگاه اسلیت‌لمپ و گاهی رنگ فلورسئین به بررسی سطح قرنیه کمک می‌کند. بسته به شدت و ظاهر ضایعه، ممکن است از قرنیه نمونه برای شناسایی عامل عفونت گرفته شود. نوع قطره و برنامهٔ مصرف به علت بستگی دارد؛ همهٔ زخم‌ها با یک آنتی‌بیوتیک درمان نمی‌شوند.
درمان و پیگیری
درمان معمولاً شامل داروهای مخصوص چشم است؛ در عفونت، درمان ضدباکتری، ضدقارچ یا ضدویروس بر اساس تشخیص انتخاب میشود. بعضی بیماران به قطره‌های مکرر، حتی شب‌ها، و معاینه‌های نزدیک نیاز دارند. موارد شدید ممکن است بستری یا جراحی بخواهند. مدت ترمیم و نتیجهٔ بینایی به عمق، محل و علت زخم بستگی دارد و بهبود بدون عارضه تضمین‌شده نیست.
تا زمان معاینه چه کار نکنیم؟
صابون، ضدعفونی‌کنندهٔ پوستی یا کرم پوست داخل چشم نریزید و خودسرانه چشم را باندپیچی نکنید. قطرهٔ کورتونی یا قطرهٔ باقی‌مانده از نسخهٔ قبلی را بدون دستور چشم‌پزشک استفاده نکنید. داروها و زمان معاینه‌های تجویزشده را دقیق رعایت کنید؛ بدترشدن درد، قرمزی یا دید و بزرگ‌شدن لکهٔ قرنیه نیاز به تماس فوری با تیم درمان دارد.