ورم پا یا ادم اندام تحتانی یعنی تجمع مایع در بافت‌های پا، مچ یا ساق که خود را به‌صورت بزرگ‌شدن، سنگینی و گاهی جاماندن اثر انگشت بعد از فشار نشان می‌دهد. ورم پا یک «علامت» است نه یک بیماری واحد، و پیدا کردن علت آن مهم‌ترین قدم درمان است.
علتهای شایع ورم پا:
- ایستادن یا نشستن طولانی و بی‌تحرکی (ورم دوطرفهٔ خفیف عصرها)؛
- نارسایی وریدی مزمن و واریس؛
- لنف‌ادم (اختلال تخلیهٔ لنف)؛
- نارسایی قلبی، بیماریهای کلیه یا کبد (معمولاً ورم دوطرفه همراه علائم دیگر)؛
- عوارض برخی داروها مانند بعضی داروهای فشار خون؛
- بارداری؛
- لختهٔ وریدی عمقی (DVT): معمولاً ورم «یکطرفه»، نسبتاً ناگهانی و همراه درد یا گرمی ساق.
چه زمانی ورم پا نیاز به بررسی فوری دارد؟ اگر ورم فقط در یک پا و ناگهانی است، با درد، گرمی یا قرمزی ساق همراه است، یا همراه تنگی نفس و درد قفسهٔ سینه شده، باید بدون تأخیر ارزیابی شوید؛ این علائم میتواند نشانهٔ لختهٔ وریدی باشد.
تشخیص: پزشک با معاینه و شرح حال شروع می‌کند و بسته به شرایط ممکن است آزمایش خون (عملکرد کلیه، کبد، قلب و آلبومین)، نوار قلب یا اکو و به‌ویژه سونوگرافی داپلر وریدهای پا را درخواست کند که روش اصلی رد یا تأیید لخته و ارزیابی نارسایی وریدی است.
چه پزشکی را ببینم؟ شروع مناسب برای ورم پا، متخصص داخلی است که علتهای عمومی را ارزیابی می‌کند؛ در موارد وریدی و واریس، فوق تخصص جراحی عروق مرجع بررسی و درمان است و در صورت نیاز به قلب، کلیه یا سایر تخصص‌ها ارجاع انجام میشود.
اقدامات کمکی عمومی: بالا نگهداشتن پاها هنگام استراحت، پرهیز از ایستادن طولانی بیحرکت، فعالیت منظم و در صورت توصیهٔ پزشک استفاده از جوراب فشاری میتواند به کاهش ورم کمک کند؛ اما درمان اصلی، درمان علت زمینهای است و مصرف خودسرانهٔ قرص ادرارآور توصیه نمی‌شود.
در این صفحه می‌توانید پزشکان مرتبط با بررسی و درمان ورم پا در شهر خود را ببینید و نوبت اینترنتی رزرو کنید.