لیست پزشکان متخصص رتینوپاتی بیماری‌های عروقی چشم در تهران

رتینوپاتی بیماری‌های عروقی چشم، گروهی از اختلالات است که به دلیل آسیب به رگ‌های خونی شبکیه (پرده حساس به نور در عقب چشم) رخ می‌دهد. این وضعیت اغلب ناشی از بیماری‌های سیستمیک مانند دیابت، فشار خون بالا یا انسداد عروق است و می‌تواند به کاهش بینایی منجر شود. تشخیص و مدیریت به‌موقع برای حفظ بینایی ضروری است.

انواع اصلی رتینوپاتی عروقی و علل زمینه‌ای آن‌ها

«رتینوپاتی بیماری‌های عروقی چشم» یک اصطلاح کلی برای چندین بیماری است. شایع‌ترین انواع آن شامل رتینوپاتی دیابتی (آسیب عروق به دلیل قند خون بالا)، رتینوپاتی فشار خون (آسیب ناشی از فشار خون کنترل‌نشده) و انسداد شریان یا ورید شبکیه (گرفتگی رگ‌ها) است. هر یک از این شرایط، جریان خون و اکسیژن‌رسانی به شبکیه را مختل کرده و باعث نشت مایع، خونریزی یا رشد عروق غیرطبیعی می‌شود که به بافت حساس چشم آسیب می‌زند.

علائم هشداردهنده؛ چه زمانی باید به چشم‌پزشک مراجعه کنیم؟

در مراحل اولیه، رتینوپاتی عروقی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. به همین دلیل معاینات منظم برای افراد در معرض خطر (مانند بیماران دیابتی) حیاتی است. با پیشرفت بیماری، علائمی مانند تاری دید، مشاهده نقاط شناور یا مگس‌پران (floaters)، وجود لکه‌های تاریک در میدان دید، کاهش دید در شب یا از دست دادن ناگهانی بینایی ممکن است ظاهر شوند. بروز هر یک از این علائم، به‌ویژه اگر ناگهانی باشد، نیازمند مراجعه فوری به چشم‌پزشک است.

روند تشخیص در مطب: از معاینه تا تصویربرداری‌های پیشرفته

تشخیص با یک معاینه کامل چشم آغاز می‌شود که شامل گشاد کردن مردمک با قطره است تا پزشک بتواند شبکیه را به‌دقت بررسی کند. ابزارهای تشخیصی تکمیلی ممکن است شامل موارد زیر باشد: توموگرافی انسجام نوری یا OCT (برای ایجاد تصاویر مقطعی از شبکیه) و آنژیوگرافی فلورسئین (تزریق ماده حاجب برای مشاهده دقیق جریان خون در عروق شبکیه). این آزمایش‌ها به تعیین شدت آسیب و برنامه‌ریزی برای درمان کمک می‌کنند.

گزینه‌های درمانی: از کنترل بیماری زمینه تا مداخلات چشمی

سنگ بنای درمان، کنترل بیماری زمینه‌ای است؛ یعنی مدیریت دقیق قند خون، فشار خون و کلسترول. درمان‌های چشمی بسته به نوع و شدت رتینوپاتی متفاوت است و ممکن است شامل لیزر فوتوکوآگولاسیون (برای بستن عروق نشت‌کننده)، تزریق داروهای ضد فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (Anti-VEGF) به داخل چشم (برای کاهش تورم و رشد عروق غیرطبیعی) یا در موارد شدید، جراحی ویترکتومی (تخلیه زجاجیه) باشد. هدف اصلی این درمان‌ها، متوقف کردن پیشرفت بیماری و حفظ بینایی موجود است.