لیست پزشکان متخصص تنگی یا انسداد مجرای ادراری در تهران

تنگی یا انسداد مجرای ادراری یک مشکل پزشکی است که در آن جریان ادرار از طریق مجرای ادراری به دلیل باریک شدن یا انسداد مختل می‌شود. این مشکل می‌تواند باعث درد و ناراحتی در هنگام ادرار، عفونت‌های مکرر و حتی آسیب به کلیه‌ها شود. اگر احساس می‌کنید که جریان ادرار شما کاهش یافته یا با مشکل مواجه شده‌اید، بهتر است سریعاً به پزشک مراجعه کنید. درمان می‌تواند جریان ادرار را بهتر کند، اما عود ممکن است و پیگیری لازم است. ناتوانی در ادرار کردن نیاز به مراجعهٔ فوری اورژانسی دارد.

علائم و نشانه‌ها

تنگی یا انسداد مجرای ادراری می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد که بسته به شدت انسداد ممکن است متفاوت باشد. یکی از شایع‌ترین علائم، کاهش جریان ادرار است که ممکن است به صورت قطره‌قطره یا با فشار کم باشد. همچنین، ممکن است احساس کنید که مثانه شما به طور کامل تخلیه نمی‌شود. درد و سوزش هنگام ادرار، تکرر ادرار، و بیدار شدن شبانه برای ادرار نیز از علائم دیگر این مشکل هستند. در موارد شدیدتر، ممکن است خون در ادرار مشاهده شود یا عفونت‌های مکرر ادراری رخ دهد.

علل و عوامل خطر

تنگی یا انسداد مجرای ادراری می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. یکی از علل شایع، آسیب یا زخم به مجرای ادراری است که ممکن است به دلیل جراحی، تصادف یا عفونت‌های مکرر ایجاد شود. همچنین، برخی بیماری‌های التهابی مانند بیماری‌های مقاربتی می‌توانند باعث تنگی مجرا شوند. عوامل خطر شامل سابقه جراحی‌های ادراری، استفاده از کاتترهای ادراری و سابقه عفونت‌های ادراری مکرر هستند. مردان به دلیل طول بیشتر مجرای ادراری، بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند.

روش‌های تشخیص

تشخیص تنگی یا انسداد مجرای ادراری معمولاً با توجه به علائم بیمار و انجام برخی آزمایش‌ها صورت می‌گیرد. پزشک ممکن است ابتدا یک معاینه فیزیکی انجام دهد و جریان ادرار و ادرار باقی‌مانده در مثانه را بررسی کند. برای تعیین محل و طول تنگی، عکس رنگی مجرا (اورتروگرام) یا بررسی با دوربین ممکن است لازم شود؛ سی‌تی‌اسکن روش معمول تعیین تنگی مجرا نیست. همچنین، آزمایش‌های ادرار برای بررسی عفونت یا خون در ادرار ممکن است انجام شود. در برخی موارد، سیستوسکوپی که یک روش تصویربرداری مستقیم از داخل مجرای ادراری است، برای تشخیص دقیق‌تر استفاده می‌شود.

روش‌های درمان

درمان تنگی یا انسداد مجرای ادراری بستگی به شدت و علت آن دارد. تنگی ناشی از بافت جوشگاه معمولاً با دارو یا تغییر سبک زندگی باز نمی‌شود. بسته به علائم و محل و طول تنگی، پیگیری، گشاد کردن مجرا، برش داخلی یا بازسازی مجرا مطرح است. در احتباس حاد، ابتدا تخلیهٔ ایمن ادرار به دست تیم درمان لازم است. یکی از روش‌های جراحی، دیلاتاسیون یا گشاد کردن مجرا با استفاده از ابزارهای خاص است. در برخی موارد، ممکن است نیاز به جراحی باز برای برداشتن بخش تنگ شده باشد. پیگیری برای شناسایی عود یا اختلال تخلیه ضروری است؛ خودِ پیگیری عود را تضمینی پیشگیری نمی‌کند.