الکترومایوگرافی (EMG) و نوار عصب عضله یک آزمایش تشخیصی برای ارزیابی سلامت عضلات و سلولهای عصبی کنترلکنندهٔ آنها (نورونهای حرکتی) است. این تست به پزشکان کمک میکند تا علت علائمی مانند بیحسی، گزگز، ضعف یا درد عضلانی را پیدا کنند و بیماریهای عصبی-عضلانی را تشخیص دهند.
نوار عصب و عضله چیست و چه چیزی را نشان میدهد؟
این آزمایش از دو بخش اصلی تشکیل شده است: ۱. مطالعه هدایت عصبی (NCS) یا همان نوار عصب، که سرعت و قدرت سیگنالهای الکتریکی در اعصاب شما را اندازهگیری میکند. ۲. الکترومایوگرافی (EMG) یا نوار عضله، که فعالیت الکتریکی عضلات را در حالت استراحت و انقباض ثبت میکند. ترکیب این دو بخش به پزشک تصویر کاملی از عملکرد سیستم عصبی محیطی و عضلات میدهد و به تشخیص اختلالاتی مانند سندروم تونل کارپ، آسیبهای عصبی یا بیماریهای عضلانی کمک میکند.
آمادگیهای لازم قبل از انجام تست
در روز آزمایش، از استفاده از هرگونه لوسیون، کرم یا روغن روی پوست خودداری کنید، زیرا این مواد میتوانند در ثبت سیگنالها اختلال ایجاد کنند. لباسهای گشاد و راحت بپوشید. حتماً پزشک را از تمام داروهایی که مصرف میکنید (بهویژه داروهای رقیقکنندهٔ خون مانند وارفارین یا آسپرین) و هرگونه شرایط پزشکی خاص (مانند داشتن ضربانساز قلب یا پیسمیکر) مطلع سازید. معمولاً نیازی به ناشتا بودن نیست، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
در حین انجام آزمایش چه اتفاقی میافتد؟
ابتدا برای بخش نوار عصب (NCS)، الکترودهایی روی سطح پوست شما قرار داده میشود و پالسهای الکتریکی خفیف و کوتاهی برای تحریک عصب ارسال میگردد. این حس شبیه یک شوک الکتریکی کوچک و سریع است. سپس برای بخش نوار عضله (EMG)، یک الکترود سوزنی بسیار نازک وارد عضله مورد نظر میشود. ممکن است هنگام ورود سوزن کمی احساس درد یا فشار کنید. از شما خواسته میشود عضله را شل کرده و سپس بهآرامی منقبض کنید. این فرآیند برای چند عضله مختلف تکرار میشود.
بعد از نوار عصب و عضله چه انتظاری داشته باشیم؟
پس از اتمام تست، میتوانید بلافاصله به فعالیتهای روزمره خود بازگردید. هیچ دوره نقاهتی وجود ندارد. ممکن است در محل ورود سوزنهای EMG، تا چند ساعت یا یک روز کمی درد، حساسیت یا کبودی جزئی احساس کنید که طبیعی است و خودبهخود برطرف میشود. نتایج آزمایش توسط متخصص مغز و اعصاب یا طب فیزیکی تحلیل شده و گزارش نهایی برای پزشک معالج شما ارسال میگردد تا بر اساس آن، برنامهٔ تشخیصی یا درمانی بعدی مشخص شود.