کم بودن تعداد اسپرم یا الیگواسپرمی (Oligospermia) به وضعیتی گفته میشود که تعداد اسپرم در مایع منی مرد کمتر از حد طبیعی است. این عارضه یکی از دلایل اصلی ناباروری در مردان محسوب میشود و میتواند بر توانایی بارور کردن تخمک تأثیر بگذارد. تشخیص و درمان بهموقع این وضعیت برای زوجهایی که قصد بچهدار شدن دارند، اهمیت فراوانی دارد.
علائم و نشانههای کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی)
در بسیاری از موارد، کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی) هیچ علامت ظاهری مشخصی ندارد و تنها از طریق آزمایش مایع منی (آنالیز اسپرم) تشخیص داده میشود. اصلیترین نشانهٔ این وضعیت، ناتوانی در باردار کردن همسر پس از یک سال تلاش منظم و بدون استفاده از روشهای پیشگیری است. در برخی موارد نادر، ممکن است علائم دیگری مانند کاهش میل جنسی، اختلال در نعوظ، درد یا تورم در ناحیهٔ بیضهها، یا کاهش موی صورت و بدن (که نشاندهندهٔ مشکلات هورمونی است) همراه با الیگواسپرمی دیده شود. این علائم میتوانند به تشخیص علت زمینهای کمک کنند.
علل احتمالی کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی)
دلایل متعددی میتوانند منجر به کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی) شوند. این علل شامل موارد زیر است: مشکلات ژنتیکی، اختلالات هورمونی (مانند کاهش تستوسترون)، واریکوسل (اتساع وریدهای بیضه)، عفونتهای دستگاه تناسلی، مشکلات مربوط به انزال (مانند انزال رتروگراد)، مصرف برخی داروها، قرار گرفتن در معرض سموم محیطی، مصرف الکل و دخانیات، چاقی، استرس مزمن، و سابقهٔ جراحی یا پرتودرمانی در ناحیهٔ لگن. گاهی نیز علت دقیق مشخص نمیشود (الیگواسپرمی ایدیوپاتیک).
تشخیص کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی)
تشخیص کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی) معمولاً با انجام آزمایش مایع منی (اسپرموگرام) آغاز میشود. این آزمایش تعداد، تحرک و شکل اسپرمها را ارزیابی میکند. در صورت تأیید الیگواسپرمی، پزشک ممکن است آزمایشهای تکمیلی مانند آزمایش خون برای بررسی سطح هورمونها، آزمایش ژنتیک، سونوگرافی بیضهها، یا تستهای تخصصیتر برای ارزیابی عملکرد اسپرم را درخواست کند. معاینهٔ فیزیکی و بررسی سابقهٔ پزشکی نیز بخش مهمی از فرآیند تشخیص است.
درمان کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی)
درمان کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی) به علت زمینهای آن بستگی دارد. در مواردی که علت قابل درمان باشد، مانند عفونت یا واریکوسل، درمانهای دارویی یا جراحی میتوانند به بهبود تعداد اسپرم کمک کنند. تغییر سبک زندگی، مانند ترک سیگار و الکل، کاهش وزن، مدیریت استرس و پرهیز از قرار گرفتن در معرض گرما یا سموم، نیز میتواند مؤثر باشد. در برخی موارد، ممکن است از روشهای کمک باروری مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) یا میکرواینجکشن (ICSI) برای کمک به بارداری استفاده شود.
پیشگیری از کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی)
اگرچه همهٔ موارد کم بودن تعداد اسپرم (الیگواسپرمی) قابل پیشگیری نیستند، اما با رعایت برخی نکات میتوان شانس سلامت اسپرم را افزایش داد. اجتناب از مصرف دخانیات و الکل، حفظ وزن سالم، پرهیز از پوشیدن لباس زیر تنگ و قرار گرفتن طولانیمدت در معرض حرارت بالا (مانند سونا یا وان آب گرم)، مدیریت استرس، و پرهیز از تماس با مواد شیمیایی و سموم مضر، میتواند به حفظ کیفیت و کمیت اسپرم کمک کند. همچنین، در صورت ابتلا به عفونتهای مقاربتی، درمان بهموقع ضروری است.
