لیست پزشکان متخصص آسیب و فشار به عصب‌های محیطی در تهران

آسیب و فشار به عصب‌های محیطی (نوروپاتی محیطی) به هر نوع صدمه یا تحت فشار قرار گرفتن اعصاب خارج از مغز و نخاع گفته می‌شود. این وضعیت می‌تواند باعث علائمی مانند بی‌حسی، گزگز، ضعف عضلانی و درد در دست‌ها، پاها و سایر نقاط بدن شود و کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. تشخیص و درمان به‌موقع برای جلوگیری از آسیب دائمی اهمیت دارد.

عصب‌های محیطی چه هستند و چرا آسیب می‌بینند؟

سیستم عصبی محیطی، شبکه‌ای گسترده از اعصاب است که مغز و نخاع را به سایر نقاط بدن متصل می‌کند. آسیب و فشار به عصب‌های محیطی (Peripheral Nerve Injury) زمانی رخ می‌دهد که این اعصاب به دلیل ضربه، کشیدگی، بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، یا گیر افتادن در فضاهای تنگ آناتومیک (مانند سندرم تونل کارپال) دچار صدمه شوند. این آسیب می‌تواند عملکرد حسی (احساس لمس و درد) یا حرکتی (کنترل عضلات) عصب را مختل کند.

شایع‌ترین علائم فشار روی عصب که باید جدی بگیرید

علائم بسته به نوع عصب (حسی، حرکتی یا هر دو) و شدت آسیب متفاوت است. شایع‌ترین نشانه‌ها عبارتند از: بی‌حسی یا کاهش حس در ناحیه‌ای خاص، احساس گزگز، مورمور یا سوزن‌سوزن شدن (پارستزی)، دردهای تیز، سوزاننده یا تیرکشنده (درد نوروپاتیک) و ضعف عضلانی که ممکن است منجر به تحلیل رفتن عضله در موارد مزمن شود. این علائم می‌توانند به‌تدریج یا ناگهانی شروع شوند.

روند تشخیص در مطب پزشک: از معاینه تا نوار عصب و عضله

تشخیص با شرح حال دقیق و معاینه فیزیکی توسط پزشک آغاز می‌شود. پزشک قدرت عضلانی، رفلکس‌ها و حس نواحی مختلف بدن را ارزیابی می‌کند. برای تأیید تشخیص و تعیین محل و شدت آسیب، معمولاً از آزمایش‌های تکمیلی مانند «مطالعه هدایت عصبی» (NCS) و «الکترومیوگرافی» (EMG) که در مجموع به «نوار عصب و عضله» معروف است، استفاده می‌شود. در برخی موارد، تصویربرداری مانند MRI یا سونوگرافی نیز برای بررسی ساختارهای اطراف عصب درخواست می‌شود.

گزینه‌های درمانی: از استراحت تا جراحی

روش درمان کاملاً به علت، محل و شدت آسیب بستگی دارد. در موارد خفیف ناشی از فشار، درمان‌های محافظه‌کارانه مانند استراحت، استفاده از آتل یا اسپلینت، فیزیوتراپی و داروهای ضدالتهاب یا مسکن‌های مخصوص دردهای عصبی ممکن است کافی باشد. اگر آسیب شدید باشد، فشار روی عصب با درمان‌های اولیه برطرف نشود یا پارگی عصب وجود داشته باشد، ممکن است جراحی برای آزاد کردن عصب (دکامپرشن) یا ترمیم آن ضروری باشد. انتخاب روش درمانی بر عهده پزشک متخصص است.