آرتروسکوپی زانو یک روش جراحی کمتهاجمی است که در آن جراح از طریق چند برش کوچک، دوربین باریکی به نام آرتروسکوپ را وارد مفصل زانو میکند و تصویر داخل مفصل را روی نمایشگر میبیند. با کمک همین تصویر، هم تشخیص دقیقتری از مشکل زانو ممکن میشود و هم بسیاری از آسیبها مانند پارگی مینیسک یا آسیب رباط صلیبی در همان جلسه قابل بررسی و ترمیم است. برشهای کوچک معمولاً به معنای آسیب کمتر به بافتهای اطراف و دورهٔ نقاهت کوتاهتر نسبت به جراحی باز است؛ با این حال، انتخاب روش درمان به شرایط هر بیمار بستگی دارد و تشخیص نهایی با پزشک است.
آرتروسکوپی زانو در چه مواردی انجام میشود؟
پزشک ممکن است در شرایط مختلفی آرتروسکوپی را پیشنهاد کند؛ از جمله:
- پارگی مینیسک: ترمیم یا برداشتن بخش آسیبدیدهٔ مینیسک، بسته به محل و شدت پارگی.
- آسیب رباط صلیبی: بازسازی رباط صلیبی قدامی یا خلفی که بیشتر در آسیبهای ورزشی دیده میشود.
- آسیب غضروف مفصلی: بررسی و ترمیم برخی آسیبهای غضروف زانو.
- اجسام آزاد داخل مفصل: خارجکردن قطعات کوچک استخوان یا غضروف که باعث قفلشدن زانو میشوند.
- بررسی علت درد: وقتی معاینه و تصویربرداری پاسخ روشنی نداده باشند.
چه زمانی باید برای مشکل زانو به پزشک مراجعه کنیم؟
درد پایدار زانو، تورم مکرر، احساس قفلشدن یا خالیکردن زانو، صدای مفصل همراه با درد و محدودیت در خم و راستکردن زانو از نشانههایی هستند که بهتر است بدون تأخیر با پزشک در میان گذاشته شوند. توجه کنید که هر مشکل زانو به جراحی نیاز ندارد؛ در بسیاری از موارد، درمانهای غیرجراحی مانند استراحت، دارو و فیزیوتراپی خط اول درمان هستند و آرتروسکوپی زمانی مطرح میشود که پزشک آن را ضروری بداند.
برای آرتروسکوپی زانو به چه دکتری مراجعه کنیم؟
ارزیابی اولیهٔ مشکلات زانو معمولاً بر عهدهٔ متخصص ارتوپدی است. اگر نیاز به جراحی آرتروسکوپی مطرح شود، بهویژه در آسیبهای ورزشی مانند پارگی رباط صلیبی، فلوشیپ جراحی آرتروسکوپی و طب ورزشی بهطور ویژه در این زمینه آموزش دیده است. در فهرست پزشکان همین صفحه میتوانید پزشکان مرتبط را ببینید و بهصورت آنلاین نوبت بگیرید. در نهایت، اینکه کدام روش درمانی برای شما مناسب است با معاینه و بررسی پزشک مشخص میشود.
توانبخشی بعد از آرتروسکوپی زانو چگونه است؟
نتیجهٔ آرتروسکوپی تنها به خود جراحی وابسته نیست؛ توانبخشی بعد از عمل نقش مهمی در بازگشت حرکت و قدرت زانو دارد. برنامهٔ توانبخشی معمولاً شامل فیزیوتراپی، تمرینهای تقویت عضلات ران و بازگشت تدریجی به فعالیتهای روزمره و ورزش است. عجله در بازگشت به فعالیت سنگین ممکن است روند بهبود را مختل کند؛ بنابراین بهتر است زمانبندی هر مرحله را با نظر پزشک و فیزیوتراپیست جلو ببرید.