لیست پزشکان متخصص آسیب‌های عصبی اندام فوقانی در تهران

آسیب عصبی اندام فوقانی، اعصاب بازو، ساعد، مچ یا دست را درگیر می‌کند و ممکن است پس از بریدگی، کشش، ضربه یا فشار روی عصب رخ دهد. بی‌حسی، گزگز یا ضعف دست نیاز به بررسی محل و شدت آسیب دارد؛ همهٔ موارد مانند نوروپاتی منتشر ناشی از دیابت نیستند. در صورت عدم درمان، این وضعیت می‌تواند به مشکلات جدی‌تری منجر شود. بهبودی به نوع آسیب بستگی دارد؛ بعضی آسیب‌ها خوب می‌شوند، اما ترمیم کامل حس یا حرکت برای همه تضمین نمی‌شود.

علائم و نشانه‌ها

آسیب عصب محیطی می‌تواند با علائم متنوعی خود را نشان دهد. یکی از شایع‌ترین علائم، احساس سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در بخشی از بازو، ساعد، دست یا انگشتان است. همچنین، ممکن است بیماران دردهای شدیدی را تجربه کنند که به صورت احساس سوزش یا تیرکشیدن بروز می‌کند. ضعف عضلانی، مشکل در حرکت یا هماهنگی، و کاهش حس در نواحی مختلف نیز از دیگر علائم این وضعیت می‌باشند. در برخی موارد، آسیب عصب می‌تواند به مشکلات حرکتی منجر شود که بر کیفیت زندگی فرد تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، فرد ممکن است در انجام کارهای روزمره مانند گرفتن اشیاء یا حرکت‌دادن انگشتان با مشکل مواجه شود.

علل و عوامل خطر

عوامل متعددی می‌توانند به آسیب عصب محیطی منجر شوند. در اندام فوقانی، بریدگی، شکستگی یا دررفتگی، کشش و فشار روی عصب اهمیت دارند؛ برای نمونه فشار عصب در مچ یا آرنج. دیابت هم می‌تواند زمینهٔ آسیب عصبی را افزایش دهد، اما نباید هر بی‌حسی پس از ضربه را به آن نسبت داد. همچنین، عفونت‌ها، مانند زونا یا عفونت‌های ویروسی، می‌توانند به عصب‌ها آسیب برسانند. مصرف الکل به میزان زیاد، برخی داروها و سموم نیز از دیگر عوامل خطر به شمار می‌آیند. افرادی که دچار کمبود ویتامین B12 هستند نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند. علاوه بر این، آسیب‌های جسمی ناشی از تصادف یا فشار مداوم بر روی عصب‌ها نیز می‌توانند منجر به این وضعیت شوند.

روش‌های تشخیص

برای تشخیص آسیب عصب محیطی، پزشک معمولاً یک معاینه فیزیکی کامل انجام می‌دهد و به تاریخچه پزشکی بیمار توجه می‌کند. آزمایش‌های عصبی مانند نوار عصب و الکترومیوگرافی (EMG) می‌توانند به تشخیص دقیق‌تر کمک کنند. همچنین، پزشک ممکن است آزمایش‌های خون برای بررسی علل زمینه‌ای مانند دیابت یا کمبود ویتامین انجام دهد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به تصویربرداری مثل MRI یا CT Scan باشد تا هرگونه آسیب ساختاری در ناحیه عصب بررسی شود.

روش‌های درمان

درمان آسیب عصب محیطی به علت اصلی آن بستگی دارد. در فشار عصبی ممکن است تغییر فعالیت، آتل یا درمان توان‌بخشی مناسب باشد؛ بریدگی عصب یا آسیب شدید می‌تواند به ارزیابی جراح دست و ترمیم نیاز داشته باشد. کنترل بیماری زمینه‌ای مانند دیابت نیز بخشی از مراقبت است. داروهای مسکن و ضد التهاب می‌توانند برای کاهش درد و ناراحتی تجویز شوند. فیزیوتراپی نیز می‌تواند به تقویت عضلات و بهبود حرکات کمک کند. در بعضی موارد، ممکن است نیاز به جراحی برای ترمیم عصب آسیب‌دیده باشد. همچنین، مکمل‌های ویتامینی می‌توانند در صورت کمبود ویتامین‌های ضروری مؤثر باشند.