لیست پزشکان متخصص پارگی تاندون در مشهد

پارگی تاندون معمولاً به دلیل آسیب یا فشار زیاد رخ می‌دهد و می‌تواند باعث درد و محدودیت حرکت شود. این مشکل ممکن است در اثر ورزش‌های سنگین یا فعالیت‌های روزمره ایجاد شود. اگر پارگی تاندون به موقع درمان نشود، می‌تواند به عوارض جدی‌تری منجر شود. با درمان مناسب، بسیاری از افراد می‌توانند به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.

علائم و نشانه‌ها

پارگی تاندون معمولاً با درد ناگهانی و شدید در ناحیه آسیب‌دیده همراه است. تورم و کبودی نیز ممکن است بلافاصله یا بعد از چند ساعت ظاهر شود. در برخی موارد، ممکن است صدای ترکیدن یا شکستن در زمان آسیب شنیده شود. کاهش قدرت و محدودیت حرکت نیز از دیگر علائم شایع است. اگر تاندون به طور کامل پاره شود، ممکن است تغییر شکل ظاهری در ناحیه آسیب‌دیده مشاهده شود. در صورت مشاهده این علائم، بهتر است فوراً به پزشک مراجعه کنید تا از عوارض جدی‌تر جلوگیری شود.

علل و عوامل خطر

پارگی تاندون می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. فعالیت‌های ورزشی سنگین و بدون آمادگی مناسب، یکی از شایع‌ترین علل این مشکل است. افزایش سن، بیماری‌های مزمن مانند دیابت و مصرف برخی داروها نیز می‌توانند خطر پارگی تاندون را افزایش دهند. همچنین، افرادی که به طور مداوم از عضلات و تاندون‌های خود استفاده می‌کنند، مانند ورزشکاران حرفه‌ای یا کارگران، بیشتر در معرض خطر هستند. مراقبت از بدن و انجام تمرینات کششی و گرم‌کردن قبل از فعالیت‌های بدنی می‌تواند خطر این مشکل را کاهش دهد.

روش‌های تشخیص

تشخیص پارگی تاندون معمولاً با معاینه فیزیکی توسط پزشک آغاز می‌شود. پزشک ممکن است از شما بخواهد که برخی حرکات را انجام دهید تا میزان درد و محدودیت حرکت را ارزیابی کند. در برخی موارد، برای تأیید تشخیص و تعیین شدت آسیب، از تصاویر رادیولوژی یا MRI استفاده می‌شود. این تصاویر به پزشک کمک می‌کنند تا ببیند آیا تاندون به طور کامل پاره شده یا فقط آسیب جزئی دیده است. تشخیص دقیق برای انتخاب روش درمان مناسب بسیار مهم است.

روش‌های درمان

درمان پارگی تاندون بستگی به شدت آسیب و محل آن دارد. در موارد خفیف، ممکن است استراحت، یخ‌گذاری، و مصرف داروهای ضد التهاب کافی باشد. فیزیوتراپی نیز می‌تواند به تقویت عضلات و بازگشت به حرکت طبیعی کمک کند. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به جراحی باشد تا تاندون آسیب‌دیده ترمیم شود. بعد از جراحی، معمولاً نیاز به دوره‌ای از فیزیوتراپی و مراقبت‌های خاص است تا بهبودی کامل حاصل شود. با درمان مناسب، بسیاری از افراد می‌توانند به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.