پزشکان متخصص الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع در تهران

الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع (iEEG) روشی تشخیصی است که در حین جراحی برای شناسایی دقیق نواحی مغزی مولد تشنج به کار می‌رود. این روش به جراح کمک می‌کند تا با دقت بیشتری ضایعه را برداشته و از آسیب به نواحی سالم مغز جلوگیری کند.

چرا الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع انجام می‌شود؟

هدف اصلی الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع، تعیین دقیق محل شروع تشنج‌ها در مغز است. در برخی بیماران مبتلا به صرع که با دارو کنترل نمی‌شوند، جراحی تنها راه درمان است. قبل از جراحی، ممکن است نیاز به بررسی‌های بیشتری باشد. الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع به جراح این امکان را می‌دهد که در لحظهٔ عمل، فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز را ثبت کرده و نواحی درگیر را شناسایی کند. این امر به برداشتن کامل‌تر ضایعهٔ صرعی و کاهش احتمال بازگشت تشنج کمک شایانی می‌کند.

روند انجام الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع

این روش معمولاً در اتاق عمل و پس از بی‌هوشی بیمار انجام می‌شود. پس از باز کردن جمجمه، الکترودهای ویژه‌ای مستقیماً روی سطح قشر مغز (الکتروکورتیکوگرافی سطحی) یا در برخی موارد در عمق بافت مغز (الکترودهای عمقی) قرار داده می‌شوند. این الکترودها به دستگاهی متصل هستند که فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می‌کند. جراح در حین عمل، با مشاهدهٔ این فعالیت‌ها، نواحی مولد تشنج را شناسایی و در صورت امکان، آن‌ها را برمی‌دارد. این روند به جراح دید بهتری از وضعیت مغز در حین جراحی می‌دهد.

آمادگی‌های لازم برای بیمار

پیش از انجام الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع، بیمار معمولاً تحت ارزیابی‌های دقیق نورولوژیکی و تصویربرداری قرار می‌گیرد. لازم است بیمار تمام داروهای مصرفی خود را به پزشک اطلاع دهد، زیرا برخی داروها ممکن است بر نتایج ثبت فعالیت الکتریکی مغز تأثیر بگذارند. همچنین، دستورالعمل‌های مربوط به ناشتایی قبل از جراحی باید به دقت رعایت شود. پزشک معالج، جزئیات کامل روند را برای بیمار توضیح خواهد داد.

مزایا و محدودیت‌های الکتروکورتیکوگرافی حین عمل جراحی صرع

مزیت اصلی این روش، دقت بسیار بالا در شناسایی نواحی صرع‌زا در حین جراحی است که به افزایش موفقیت درمان کمک می‌کند. با این حال، این روش تهاجمی است و مانند هر جراحی مغز، خطرات احتمالی خود را دارد. همچنین، نتایج آن به مهارت تیم جراحی و نوروفیزیولوژیست بستگی دارد. در برخی موارد، ممکن است نواحی صرع‌زا به وضوح مشخص نشوند و نیاز به بررسی‌های بیشتری باشد.