بی‌میلی جنسی یا کاهش میل جنسی (Low Libido)، به معنای فقدان یا کاهش پایدار یا مکرر تمایلات و فانتزی‌های جنسی است. این وضعیت میتواند هم در مردان و هم در زنان رخ دهد و ناشی از عوامل جسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو باشد. میزان میل در افراد و دوره‌های زندگی متفاوت است؛ میل کم یا تفاوت میل با شریک، به‌تنهایی بیماری نیست. اگر خودتان از تغییر میل ناراحتید یا علائم دیگری دارید، می‌توانید برای بررسی کمک بگیرید؛ درمان باید با خواست و رضایت خودتان باشد.
بی‌میلی جنسی چیست و چه زمانی یک مشکل پزشکی است؟
کاهش میل جنسی میتواند موقتی یا پایدار باشد و همیشه به معنی یک اختلال مشخص مانند HSDD نیست. خستگی، استرس، تغییرات زندگی و عوامل جسمی ممکن است در آن نقش داشته باشند. اگر این تغییر شما را نگران کرده یا با درد و علائم دیگری همراه است، برای بررسی علت مراجعه کنید؛ لازم نیست برای کمک گرفتن شش ماه صبر کنید.
علل شایع بی‌میلی جنسی: از جسم تا روان
دلایل کاهش میل جنسی بسیار متنوع هستند و می‌توانند به سه دستهٔ اصلی تقسیم شوند: ۱. عوامل جسمی: بیماریهای مزمن (مانند دیابت و بیماریهای قلبی)، اختلالات هورمونی (کاهش تستوسترون یا استروژن)، عوارض جانبی برخی داروها (مثل داروهای ضدافسردگی و فشار خون)، خستگی مفرط و مصرف الکل یا مواد مخدر. ۲. عوامل روانی: استرس، اضطراب، افسردگی، مشکلات ارتباطی با شریک جنسی، تجربیات تلخ گذشته و تصویر بدنی منفی. ۳. عوامل ارتباطی: عدم صمیمیت عاطفی، تعارضات حل‌نشده و مشکلات در رابطه با شریک جنسی.
روند تشخیص در مطب: چه انتظاری داشته باشیم؟
هنگام مراجعه به پزشک برای بی‌میلی جنسی، پزشک ابتدا شرح حال کامل پزشکی و جنسی شما را می‌گیرد. این شامل سؤالاتی دربارهٔ سبک زندگی، داروها، بیماریهای زمینه‌ای و وضعیت رابطهٔ عاطفی شماست. ممکن است معاینهٔ فیزیکی نیز انجام شود. آزمایشها براساس شرح حال و یافته‌های معاینه انتخاب می‌شوند؛ آزمایش همه هورمون‌ها برای هر فرد لازم نیست. در مردان مشکوک به کمبود تستوسترون، تشخیص علاوه بر علائم به پایین بودن تأییدشده سطح هورمون نیاز دارد. در صورت لزوم، پزشک شما را به متخصص دیگری مانند متخصص غدد، اورولوژیست، متخصص زنان یا روان‌شناس و سکس‌تراپیست ارجاع خواهد داد.
گزینه‌های درمانی: از تغییر سبک زندگی تا مداخلات پزشکی
درمان بی‌میلی جنسی کاملاً به علت زمینه‌ای آن بستگی دارد و یک راه‌حل واحد برای همه وجود ندارد. گزینه‌ها شامل موارد زیر است: ۱. تغییر سبک زندگی: ورزش منظم، مدیریت استرس (با یوگا یا مدیتیشن)، خواب کافی و رژیم غذایی سالم میتواند به بهبود میل جنسی کمک کند. ۲. رواندرمانی و مشاوره: سکس‌تراپی یا زوج‌درمانی میتواند به حل مشکلات ارتباطی و روانی کمک کند. ۳. درمانهای پزشکی: اگر علت، یک مشکل هورمونی باشد، هورمون‌درمانی ممکن است تجویز شود. در موارد دیگر، پزشک ممکن است داروهای فعلی را بازبینی کند یا درمان مناسب پیشنهاد دهد. داروی تجویزشده، به‌ویژه داروی افسردگی یا فشار خون، را برای رفع این مشکل خودسرانه قطع یا تغییر ندهید.