لیست پزشکان متخصص سینوس مویی در اصفهان

سینوس مویی (Pilonidal Sinus) که به آن کیست مویی هم گفته می‌شود، یک حفره یا تونل کوچک زیر پوست است که معمولاً در بالای شکاف باسن ایجاد می‌شود. این حفره ممکن است با مو، چرک و مواد زائد پر شده و در صورت عفونت، باعث درد، تورم و ترشح شود. این عارضه بیشتر در مردان جوان و افرادی که برای مدت طولانی می‌نشینند، شایع است.

سینوس مویی چیست و چرا به وجود می‌آید؟

سینوس مویی یا کیست پیلونیدال (Pilonidal Cyst)، یک کیسهٔ غیرطبیعی در پوست است که اغلب حاوی بقایای مو و پوست می‌باشد. این عارضه معمولاً در ناحیهٔ استخوان دنبالچه (ساکروم) شکل می‌گیرد. علت دقیق آن کاملاً مشخص نیست، اما نظریهٔ غالب این است که موهای سست و آزاد به داخل پوست نفوذ کرده و بدن در واکنش به این جسم خارجی، یک کپسول یا کیست در اطراف آن تشکیل می‌دهد. فشار، اصطکاک یا نشستن‌های طولانی‌مدت می‌تواند این فرآیند را تشدید کند.

علائم عفونت سینوس مویی و زمان مراجعه به پزشک

سینوس مویی ممکن است در ابتدا هیچ علامتی نداشته باشد و فقط به‌صورت یک یا چند سوراخ ریز پوستی دیده شود. اما در صورت عفونی شدن، علائم زیر ظاهر می‌شوند: درد (به‌خصوص هنگام نشستن)، قرمزی و تورم در ناحیه، خروج چرک یا خون از سوراخ پوستی که ممکن است بوی نامطبوعی داشته باشد و تب. در صورت مشاهدهٔ تورم دردناک و شدید (که نشانهٔ تشکیل آبسه است) یا تب، باید فوراً به پزشک عمومی یا جراح مراجعه کنید.

روش‌های تشخیص و گزینه‌های درمانی موجود

تشخیص سینوس مویی معمولاً با یک معاینهٔ فیزیکی ساده توسط پزشک انجام می‌شود. پزشک ناحیهٔ بالای شکاف باسن را برای یافتن سوراخ‌های سینوسی و علائم التهاب بررسی می‌کند. درمان به شدت علائم بستگی دارد. برای آبسهٔ حاد، درمان فوری شامل تخلیهٔ چرک (Incision and Drainage) است. برای موارد مزمن یا عودکننده، گزینه‌های جراحی مختلفی مانند برداشتن کامل کیست (Excision) وجود دارد. روش‌های کمتر تهاجمی مانند لیزردرمانی نیز در موارد خاصی ممکن است پیشنهاد شوند. انتخاب روش مناسب به وسعت بیماری و نظر جراح بستگی دارد.

آمادگی برای جراحی و مراقبت‌های پس از آن

اگر جراحی برای شما تجویز شود، پزشک دستورالعمل‌های لازم قبل از عمل را ارائه خواهد داد. پس از جراحی، مراقبت از زخم اهمیت فوق‌العاده‌ای در پیشگیری از عفونت و عود مجدد دارد. این مراقبت‌ها شامل تعویض منظم پانسمان، تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه، و پرهیز از نشستن مستقیم روی زخم برای مدتی است. همچنین، حذف موهای اطراف ناحیهٔ عمل (از طریق شیو کردن یا لیزر) طبق توصیهٔ پزشک، می‌تواند به کاهش احتمال بازگشت بیماری کمک کند.