جراحی میکروسکوپیک تنگی کانال نخاعی، یک روش جراحی کم‌تهاجمی برای درمان تنگی کانال نخاعی (Spinal Stenosis) است. در این روش، جراح با استفاده از میکروسکوپ و ابزارهای ظریف، فشار را از روی نخاع و ریشه‌های عصبی برمی‌دارد. این تکنیک به دلیل برش کوچک‌تر و آسیب بافتی کمتر، دوره بهبودی سریع‌تری نسبت به جراحی باز دارد.
جراحی میکروسکوپیک تنگی کانال نخاعی چیست و برای چه کسانی مناسب است؟
این جراحی یک روش پیشرفته برای برداشتن فشار از روی عناصر عصبی در کانال نخاعی است. جراح از طریق یک برش کوچک (معمولاً ۲ تا ۳ سانتی‌متر) و با بزرگنمایی میکروسکوپ، بخش‌هایی از استخوان اضافه (استئوفیت) یا لیگامان‌های ضخیم‌شده را که باعث تنگی شده‌اند، برمی‌دارد. این روش برای بیمارانی مناسب است که به دلیل تنگی کانال نخاعی دچار علائم شدید مانند درد انتشاری به پاها، بیحسی، ضعف و اختلال در راه‌رفتن شده‌اند و به درمان‌های غیرجراحی مانند دارو و فیزیوتراپی پاسخ نداده‌اند.
مقایسه با جراحی باز: چرا میکروسکوپیک؟
تفاوت اصلی در میزان تهاجم و آسیب به بافت‌های اطراف ستون فقرات است. در جراحی باز سنتی (لامینکتومی وسیع)، برش بزرگ‌تر است و عضلات بیشتری از روی استخوان کنار زده می‌شوند. اما در جراحی میکروسکوپیک تنگی کانال نخاعی، با حفظ حداکثری عضلات و ساختارهای سالم، فقط عامل ایجادکنندهٔ تنگی برداشته می‌شود. این امر به خونریزی کمتر، درد پس از عمل خفیف‌تر، دوره بستری کوتاه‌تر و بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره کمک شایانی می‌کند.
روند جراحی: از آمادگی تا اتاق عمل
قبل از عمل، لازم است آزمایش‌های خون، نوار قلب و عکس‌برداری‌های لازم (مانند MRI) انجام شود. همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد مصرف برخی داروها مانند رقیق‌کننده‌های خون را متوقف کنید. در اتاق عمل، تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گیرید. جراح با ایجاد یک برش کوچک و با هدایت میکروسکوپ، لوله‌ای کوچک (رتراکتور) را برای کنار زدن عضلات قرار می‌دهد و سپس با ابزارهای مخصوص، فشار را از روی نخاع برمی‌دارد. در نهایت، لوله خارج شده و محل برش بخیه زده می‌شود.
دوره بهبودی و مراقبت‌های پس از عمل
بیماران معمولاً یک یا دو روز پس از جراحی از بیمارستان مرخص می‌شوند. درد محل برش با مسکن کنترل می‌شود و بسیاری از بیماران، بهبود قابل توجهی در درد پاها را بلافاصله پس از عمل تجربه می‌کنند. راه رفتن از همان روز اول توصیه می‌شود. فیزیوتراپی و انجام تمرینات ورزشی خاص، نقش کلیدی در تقویت عضلات و پیشگیری از عود علائم دارد. بازگشت به کار و فعالیت‌های سنگین‌تر بستگی به نوع شغل و نظر جراح معالج شما دارد و معمولاً بین چند هفته تا چند ماه متغیر است.