پزشکان متخصص سیم‌کشی دندان در تهران

«سیم‌کشی دندان» نام رایج و عامیانه برای درمان ارتودنسی ثابت است. در این روش، از براکت‌ها (نگین‌ها) و سیم‌های مخصوص برای اعمال فشار کنترل‌شده به دندان‌ها استفاده می‌شود تا آن‌ها را به موقعیت صحیح و ایده‌آل هدایت کند. این درمان برای اصلاح ناهنجاری‌های دندانی و فکی، بهبود زیبایی لبخند و عملکرد جویدن به کار می‌رود.

سیم‌کشی دندان (ارتودنسی ثابت) چیست و برای چه کسانی است؟

سیم‌کشی دندان یا درمان ارتودنسی ثابت، یک روش درمانی تخصصی برای اصلاح موقعیت دندان‌ها و فک‌هاست. این درمان برای افرادی مناسب است که با مشکلاتی مانند دندان‌های نامرتب، شلوغ، فاصله‌دار، یا ناهنجاری‌های فکی (مانند جلو یا عقب بودن فک) روبرو هستند. متخصص ارتودنسی با چسباندن قطعات کوچکی به نام «براکت» روی دندان‌ها و عبور یک سیم فلزی (آرچ‌وایر) از آن‌ها، نیروی لازم برای حرکت تدریجی دندان‌ها را فراهم می‌کند.

مراحل انجام سیم‌کشی دندان: از مشاوره تا نصب

روند درمان با یک جلسه مشاوره با متخصص ارتودنسی آغاز می‌شود. در این جلسه، پس از معاینه و تهیه تصاویر رادیوگرافی (عکس OPG و سفالومتری)، طرح درمان مشخص می‌شود. در جلسه بعد، دندان‌ها تمیز و خشک شده و براکت‌ها با چسب مخصوص روی سطح آن‌ها قرار می‌گیرند. سپس سیم ارتودنسی از داخل براکت‌ها عبور داده شده و با کش‌های کوچک رنگی یا سیم‌های نازک در جای خود محکم می‌شود. این فرآیند معمولاً دردناک نیست اما ممکن است تا چند روز احساس فشار یا ناراحتی داشته باشید.

مراقبت‌های ضروری حین درمان با سیم‌کشی دندان

موفقیت درمان ارتودنسی به همکاری بیمار بستگی زیادی دارد. رعایت بهداشت دهان و دندان در این دوره اهمیت دوچندان پیدا می‌کند، زیرا باقی‌ماندن غذا اطراف براکت‌ها خطر پوسیدگی و بیماری لثه را افزایش می‌دهد. استفاده از مسواک‌های مخصوص ارتودنسی، نخ دندان و دهان‌شویه‌های تجویزشده ضروری است. همچنین باید از خوردن غذاهای سفت، چسبناک و شکری که می‌توانند به دستگاه ارتودنسی آسیب بزنند، پرهیز کرد.

انواع براکت‌ها در سیم‌کشی دندان: از فلزی تا نامرئی

اگرچه براکت‌های فلزی رایج‌ترین نوع در سیم‌کشی دندان هستند، اما گزینه‌های دیگری نیز وجود دارد. براکت‌های سرامیکی همرنگ دندان هستند و کمتر دیده می‌شوند، به همین دلیل محبوبیت زیادی در بین بزرگسالان دارند. نوع دیگری به نام ارتودنسی لینگوال (پشت‌دندانی) وجود دارد که در آن براکت‌ها به سطح پشتی دندان‌ها متصل می‌شوند و کاملاً نامرئی هستند. انتخاب نوع براکت به شرایط بیمار، اولویت‌های زیبایی و نظر متخصص ارتودنسی بستگی دارد.