جراحی سرطان سینه، اولین و مهمترین گام در درمان بسیاری از انواع سرطان پستان است. هدف اصلی این جراحی، برداشتن تومور سرطانی و در صورت نیاز، غدد لنفاوی درگیر است تا از گسترش بیماری جلوگیری شود. انتخاب نوع جراحی به عواملی مانند اندازه و مرحله تومور، وضعیت سلامتی بیمار و ترجیحات او بستگی دارد.
انواع جراحی سرطان سینه: از حفظ پستان تا برداشتن کامل
جراحی سرطان سینه شامل دو دسته اصلی است: جراحی حفظ پستان (لومپکتومی) که در آن فقط تومور و حاشیه کوچکی از بافت سالم اطراف آن برداشته میشود و جراحی برداشتن کامل پستان (ماستکتومی). در برخی موارد، ممکن است نیاز به برداشتن غدد لنفاوی زیر بغل نیز باشد. جراح در جلسه مشاوره، با در نظر گرفتن ویژگیهای تومور و وضعیت بیمار، بهترین گزینه جراحی را پیشنهاد خواهد داد. جراحیهای ترمیمی نیز اغلب پس از ماستکتومی برای بازسازی ظاهر پستان قابل انجام هستند.
آمادگیهای پیش از جراحی سرطان سینه
پیش از جراحی سرطان سینه، لازم است بیمار تحت معاینات و آزمایشهای کاملی قرار گیرد. این شامل آزمایش خون، نوار قلب و در صورت نیاز، سیتی اسکن یا پت اسکن برای ارزیابی دقیقتر وضعیت بیماری است. پزشک در مورد سابقه پزشکی، داروها و آلرژیها سوال خواهد کرد. همچنین، بیمار باید دستورالعملهای مربوط به ناشتایی قبل از عمل و زمان قطع مصرف برخی داروها را دقیقاً رعایت کند. مشاوره با جراح در مورد روند جراحی، انتظارات پس از عمل و عوارض احتمالی ضروری است.
روند بهبودی پس از جراحی سرطان سینه
دوره نقاهت پس از جراحی سرطان سینه بسته به نوع جراحی و وسعت آن متفاوت است. معمولاً بیمار چند روز در بیمارستان بستری خواهد بود. در ابتدا ممکن است درد، تورم و کبودی در ناحیه جراحی وجود داشته باشد که با مسکن کنترل میشود. استفاده از سوتین طبی و انجام تمرینات فیزیوتراپی برای جلوگیری از خشکی شانه و بازو توصیه میشود. بازگشت به فعالیتهای روزمره به تدریج و با نظر پزشک صورت میگیرد. پیگیری منظم برای اطمینان از بهبودی کامل و تشخیص زودهنگام عود احتمالی بیماری حیاتی است.
ملاحظات مهم در جراحی سرطان سینه
جراحی سرطان سینه یک تصمیم پزشکی مهم است که نیازمند بررسی دقیق و مشاوره با تیم درمانی است. عواملی مانند سن بیمار، وضعیت سلامت عمومی، مرحله سرطان و تمایل بیمار به حفظ پستان یا انجام جراحی ترمیمی، همگی در انتخاب نوع جراحی دخیل هستند. گاهی اوقات، جراحی ممکن است با شیمیدرمانی یا پرتودرمانی همراه باشد. ارتباط شفاف با پزشک و پرسیدن تمام سوالات، به کاهش اضطراب و افزایش اطمینان بیمار کمک شایانی میکند.