التهابات حلق (Pharyngitis) که عموماً با نام گلودرد شناخته میشود، به التهاب و تحریک دیوارهٔ پشتی گلو (حلق) گفته میشود. این عارضه یکی از شایعترین دلایل مراجعه به پزشک است و میتواند ناشی از عفونتهای ویروسی مانند سرماخوردگی یا عفونتهای باکتریایی باشد. تشخیص صحیح علت آن برای انتخاب درمان مناسب ضروری است.
علائم اصلی التهابات حلق چیست؟
شایعترین علامت، احساس درد، خراشیدگی یا سوزش در گلو است که هنگام قورت دادن تشدید میشود. سایر علائم میتواند شامل قرمزی و تورم لوزهها، تب، سردرد، بدندرد، گرفتگی صدا و تورم غدد لنفاوی در گردن باشد. در موارد ویروسی، اغلب علائم سرماخوردگی مانند آبریزش بینی و سرفه نیز وجود دارد، در حالی که در عفونت باکتریایی ممکن است این علائم کمتر دیده شوند.
تفاوت التهاب حلق ویروسی و باکتریایی
بیشتر موارد التهابات حلق (حدود ۸۰-۹۰٪) منشأ ویروسی دارند و به آنتیبیوتیک نیازی ندارند. این نوع التهاب معمولاً با استراحت و درمانهای حمایتی بهبود مییابد. اما نوع باکتریایی، که معروفترین آن گلودرد استرپتوکوکی (Strep Throat) است، نیازمند درمان با آنتیبیوتیک است تا از عوارض جدیتر مانند تب روماتیسمی جلوگیری شود. تشخیص این دو از هم تنها توسط پزشک و با معاینه و در صورت لزوم، انجام آزمایش ممکن است.
چه زمانی برای گلودرد باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر گلودرد شما با تب بالا (بیش از ۳۸.۵ درجه)، مشکل در تنفس یا بلع، بثورات پوستی، درد شدید و ناگهانی، یا عدم بهبودی پس از یک هفته همراه است، حتماً به پزشک مراجعه کنید. همچنین در صورتی که سابقهٔ گلودردهای چرکی مکرر دارید، مراجعه به پزشک برای ارزیابی دقیقتر ضروری است. پزشک میتواند با معاینه و آزمایش، نیاز به درمان تخصصی را مشخص کند.
روند تشخیص و درمان در مطب
در مراجعه به پزشک، ابتدا شرح حال شما گرفته شده و گلوی شما معاینه میشود. پزشک به دنبال قرمزی، تورم و وجود چرک خواهد بود. اگر به عفونت باکتریایی مشکوک شود، ممکن است آزمایش سریع استرپتوکوک (Rapid Strep Test) یا کشت گلو (Throat Culture) را درخواست دهد. درمان بر اساس علت تعیین میشود: برای موارد ویروسی، استراحت و مایعات کافی توصیه میشود و برای موارد باکتریایی، یک دوره کامل آنتیبیوتیک تجویز میگردد که تکمیل آن بسیار مهم است.