لیست پزشکان متخصص مثانه نوروژنیک در مشهد

مثانه نوروژنیک وضعیتی است که در آن عملکرد مثانه به دلیل مشکلات عصبی مختل می‌شود. این مشکل می‌تواند باعث بی‌اختیاری ادرار یا عدم توانایی در تخلیه کامل مثانه شود. مثانه نوروژنیک ممکن است به دلیل آسیب‌های نخاعی، بیماری‌های عصبی یا دیابت ایجاد شود. تشخیص و درمان به موقع می‌تواند کیفیت زندگی فرد را بهبود بخشد و از عوارض جدی‌تر جلوگیری کند.

علائم و نشانه‌ها

مثانه نوروژنیک می‌تواند با علائم مختلفی همراه باشد که بسته به نوع آسیب عصبی متفاوت است. برخی افراد ممکن است دچار بی‌اختیاری ادرار شوند، به این معنا که نمی‌توانند ادرار خود را کنترل کنند. برخی دیگر ممکن است احساس کنند مثانه‌شان به طور کامل تخلیه نمی‌شود. در مواردی، افراد ممکن است نیاز به فشار آوردن برای دفع ادرار داشته باشند یا احساس کنند که جریان ادرار ضعیف است. این علائم می‌تواند به تدریج بروز کند و در صورت عدم درمان ممکن است به عفونت‌های مکرر ادراری یا آسیب به کلیه‌ها منجر شود.

علل و عوامل خطر

مثانه نوروژنیک معمولاً به دلیل آسیب به سیستم عصبی مرکزی یا محیطی رخ می‌دهد. این آسیب می‌تواند ناشی از بیماری‌هایی مانند ام‌اس، پارکینسون، دیابت یا آسیب‌های نخاعی باشد. همچنین، افرادی که جراحی‌های بزرگ در ناحیه لگن داشته‌اند یا به دلیل تومورهای نخاعی تحت درمان قرار گرفته‌اند، ممکن است در معرض خطر باشند. نوع بیماری یا آسیب عصبی و اثر آن بر کنترل مثانه در ارزیابی اهمیت دارد.

روش‌های تشخیص

تشخیص مثانه نوروژنیک معمولاً با بررسی تاریخچه پزشکی و علائم بیمار آغاز می‌شود. پزشک ممکن است آزمایش‌های مختلفی از جمله آزمایش ادرار برای بررسی عفونت‌ها، سونوگرافی برای بررسی اندازه و شکل مثانه، و تست‌های عملکردی مثانه مثل یورودینامیک را تجویز کند. این آزمایش‌ها به پزشک کمک می‌کند تا عملکرد مثانه را ارزیابی کرده و علت دقیق مشکل را شناسایی کند.

روش‌های درمان

درمان مثانه نوروژنیک به شدت و علت اصلی مشکل بستگی دارد. تنظیم مایعات و تمرینات کف لگن ممکن است برای برخی بیماران مناسب باشد؛ انتخاب آن‌ها باید با توجه به نوع اختلال و ارزیابی تیم درمان انجام شود. در موارد شدیدتر، داروهایی برای کنترل علائم یا حتی جراحی ممکن است لازم باشد. سوندگذاری برای تخلیه مثانه نیز یکی از روش‌های رایج است؛ نوع و برنامهٔ آن را تیم درمان تعیین می‌کند و سوندگذاری شخصی به آموزش نیاز دارد. هدف از درمان، بهبود کیفیت زندگی و جلوگیری از عوارض جدی‌تر مانند آسیب به کلیه‌ها است.