جراحی واریکوسل برای بستن رگ‌های گشادشدهٔ اطراف بیضه انجام می‌شود. روش میکروسکوپیک و لاپاروسکوپیک دو راه متفاوت انجام این عمل‌اند؛ لاپاروسکوپی به معنی لیزر نیست. همهٔ واریکوسلها نیاز به جراحی ندارند و متخصص اورولوژی بر اساس درد، وضعیت بیضه و بررسی باروری تصمیم می‌گیرد.
چه زمانی عمل واریکوسل مطرح می‌شود؟
درد ماندگارِ مرتبط با واریکوسل، اختلال رشد بیضه در نوجوان یا مشکل باروری همراه یافته‌های مناسب در معاینه و آزمایش اسپرم می‌تواند دلیل بررسی درمان باشد. گاهی پیگیری کافی است؛ وجود واریکوسل در سونوگرافی به‌تنهایی به معنی نیاز به عمل نیست. برای ناباروری، وضعیت هر دو نفر باید بررسی شود و عمل بارداری را تضمین نمی‌کند.
تفاوت جراحی میکروسکوپیک و لاپاروسکوپیک چیست؟
در روش میکروسکوپیک، جراح از برش کوچکی نزدیک کشالهٔ ران و بزرگ‌نمایی میکروسکوپ برای بستن وریدها و حفظ ساختارهایی مانند شریان و عروق لنفاوی استفاده می‌کند. در لاپاروسکوپی، دوربین و ابزار از برش‌های شکم وارد می‌شوند و وریدها از داخل شکم بسته می‌شوند؛ این روش معمولاً با بیهوشی عمومی انجام می‌شود. انتخاب روش به شرایط فرد و تجربهٔ جراح بستگی دارد. آمبولیزاسیون، یعنی بستن رگ از داخل عروق، هم برای بعضی افراد گزینهٔ دیگری است.
آمادگی و مراقبت بعد از عمل
فهرست داروها و مکمل‌ها را به تیم درمان بدهید. داروی تجویزشده، به‌ویژه رقیق‌کنندهٔ خون، را خودسرانه قطع نکنید؛ برنامهٔ دارو و ناشتا بودن باید اختصاصی تعیین شود. ترخیص ممکن است همان روز یا پس از بستری کوتاه باشد. زمان بازگشت به کار، ورزش و رابطهٔ جنسی را از جراح بپرسید؛ ترخیص به معنی پایان نقاهت نیست.
عوارض و پیگیری
خون‌ریزی، عفونت، تجمع مایع اطراف بیضه یا هیدروسل، باقی‌ماندن یا عود واریکوسل و به‌ندرت آسیب بیضه ممکن است رخ دهد. درد هم همیشه با عمل برطرف نمی‌شود. اگر هدف بهبود باروری است، بررسی تغییرات آزمایش اسپرم معمولاً به چند ماه زمان نیاز دارد.
تب، درد شدید یا رو به افزایش، ترشح زخم یا تورم قابل‌توجه را فوراً به تیم درمان اطلاع دهید. درد ناگهانی و شدید بیضه را صرفاً به واریکوسل نسبت ندهید و برای ارزیابی فوری به اورژانس مراجعه کنید.