کراتیت به التهاب قرنیه، لایهٔ شفاف جلوی چشم، گفته میشود و همیشه عفونی نیست. عفونت قرنیه نوع عفونی کراتیت است. این وضعیت اورژانسی پزشکی، معمولاً با درد شدید، قرمزی، تاری دید و حساسیت به نور همراه است و در صورت عدم درمان فوری، میتواند به آسیب دائمی بینایی و حتی نابینایی منجر شود. استفاده نادرست از لنزهای تماسی یکی از شایع‌ترین علل بروز آن است.
علائم هشداردهنده: چه زمانی باید فوراً به چشم‌پزشک مراجعه کنیم؟
علائم عفونت قرنیه معمولاً ناگهانی و شدید هستند. درد چشم (که ممکن است از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد)، قرمزی شدید، احساس وجود جسم خارجی در چشم، اشک‌ریزش و ترشحات چرکی (زرد یا سبز)، تاری دید یا کاهش بینایی و حساسیت شدید به نور (فتوفوبیا) از نشانه‌های اصلی هستند. مشاهده لکه سفید یا خاکستری روی قرنیه یک علامت بسیار جدی است و نیاز به مراجعه فوری به اورژانس چشم‌پزشکی دارد.
از لنز تماسی تا خراشیدگی: چه عواملی باعث عفونت قرنیه می‌شوند؟
شایع‌ترین عامل خطر، استفاده نادرست از لنزهای تماسی است؛ به‌ویژه خوابیدن با لنز، عدم رعایت بهداشت و استفاده از آب لوله‌کشی برای شستشوی آن. علاوه بر این، هرگونه آسیب یا خراشیدگی سطح چشم، ورود اجسام خارجی، بیماریهای مرتبط با خشکی چشم و ضعف سیستم ایمنی بدن نیز می‌توانند راه را برای ورود میکروب‌ها (باکتری، ویروس، قارچ یا انگل) به قرنیه و ایجاد عفونت باز کنند.
روند تشخیص در مطب چشم‌پزشک: چه انتظاری باید داشته باشیم؟
چشم‌پزشک ابتدا شرح حال دقیقی از شما می‌گیرد و معاینه کاملی با دستگاه اسلیت‌لمپ (Slit Lamp) انجام می‌دهد تا ساختارهای چشم و وسعت عفونت را بررسی کند. در بسیاری از موارد، برای شناسایی دقیق عامل میکروبی، پزشک ممکن است با یک ابزار بسیار ظریف، نمونه‌برداری (کشت) از سطح قرنیه انجام دهد. نمونه‌برداری معمولاً پس از قطرهٔ بی‌حسی انجام میشود و میتواند به انتخاب درمان مناسب کمک کند؛ میزان ناراحتی برای همه یکسان نیست.
اصول درمان: از قطره‌های چشمی تا مداخلات پیشرفته‌تر
درمان عفونت قرنیه کاملاً به عامل ایجادکننده آن بستگی دارد. قطرهٔ باقی‌مانده از نسخهٔ قبلی، به‌ویژه قطرهٔ کورتونی یا بی‌حسی، را خودسرانه شروع نکنید؛ نوع و زمان استفاده را چشم‌پزشک تعیین می‌کند. درمان اصلی معمولاً شامل استفاده مکرر و فشرده از قطره‌های چشمی تخصصی (آنتی‌بیوتیک، ضدقارچ یا ضدویروس) است. گاهی چشم‌پزشک مصرف هر ساعت، حتی شب‌ها، را تجویز می‌کند؛ فاصله و مدت مصرف را خودسرانه تغییر ندهید. در موارد شدید یا مقاوم به درمان که منجر به ایجاد زخم (اسکار) و کدورت قرنیه شده باشد، ممکن است در نهایت به جراحی پیوند قرنیه (کراتوپلاستی) نیاز باشد.