کونژونکتیویت، که به آن التهاب ملتحمه یا چشم صورتی نیز گفته میشود، یکی از شایعترین بیماریهای سطح چشم است. این بیماری شامل التهاب لایه نازک و شفافی است که سفیدی چشم (صلبیه) و سطح داخلی پلکها را میپوشاند. تشخیص و درمان بهموقع کونژونکتیویت برای حفظ سلامت چشم و جلوگیری از عوارض احتمالی ضروری است.
علائم و نشانههای شایع کونژونکتیویت
کونژونکتیویت معمولاً با علائمی چون قرمزی چشم، خارش، سوزش، احساس وجود جسم خارجی در چشم، اشکریزش، و ترشحات (آبکی، موکوسی یا چرکی) خود را نشان میدهد. بسته به علت کونژونکتیویت (ویروسی، باکتریایی، آلرژیک یا تحریککننده)، شدت و نوع این علائم میتواند متفاوت باشد. در برخی موارد، ممکن است پلکها هنگام بیدار شدن به هم چسبیده باشند.
انواع کونژونکتیویت و عوامل ایجادکننده
کونژونکتیویتها بر اساس علت دستهبندی میشوند: ویروسی (شایعترین، اغلب همراه با سرماخوردگی)، باکتریایی (ترشحات غلیظتر)، آلرژیک (معمولاً همراه با علائم آلرژی دیگر مانند عطسه و آبریزش بینی)، و ناشی از تحریک (مانند دود، گرد و غبار، یا مواد شیمیایی). هر نوع، نیازمند رویکرد درمانی متفاوتی است.
روند تشخیص کونژونکتیویت توسط پزشک
پزشک برای تشخیص کونژونکتیویت، ابتدا شرح حال دقیقی از علائم شما میگیرد و سپس چشمها را معاینه میکند. در برخی موارد، ممکن است نیاز به نمونهبرداری از ترشحات چشم برای تعیین عامل عفونی باشد. معاینه دقیق به افتراق کونژونکتیویت از سایر بیماریهای جدیتر سطح چشم کمک میکند.
روشهای درمانی کونژونکتیویت
درمان کونژونکتیویت به علت آن بستگی دارد. کونژونکتیویت ویروسی معمولاً خودبهخود بهبود مییابد و درمان حمایتی (مانند کمپرس سرد) توصیه میشود. کونژونکتیویت باکتریایی با قطرهها یا پمادهای آنتیبیوتیک درمان میشود. کونژونکتیویت آلرژیک با قطرههای ضداحتقان و ضدالتهاب یا آنتیهیستامین کنترل میشود. اجتناب از عوامل تحریککننده نیز در موارد مربوطه اهمیت دارد.
پیشگیری از انتقال و عود کونژونکتیویت
رعایت بهداشت فردی، بهویژه شستشوی مرتب دستها، از انتقال کونژونکتیویت ویروسی و باکتریایی جلوگیری میکند. عدم استفاده از حوله، روبالشی و لوازم آرایش مشترک نیز مهم است. در موارد آلرژیک، شناسایی و اجتناب از آلرژنها به پیشگیری از عود کمک میکند.