واریس به بزرگ‌شدن، پیچخوردگی و برجسته‌شدن سیاهرگ‌ها گفته میشود و بیشتر در پاها دیده میشود. علت آن ضعیف‌شدن دریچه‌های داخل سیاهرگ است؛ وقتی این دریچه‌ها درست کار نکنند، خون به‌جای بازگشت به سمت قلب در رگ جمع میشود و فشار داخل آن بالا می‌رود.
علائم: برجستگی و پیچخوردگی رگ‌ها، سنگینی و خستگی پا به‌ویژه در پایان روز، درد و سوزش، گرفتگی شبانهٔ عضلات، تورم مچ پا، خارش پوست و در موارد پیشرفته تیره‌شدن پوست ساق و زخم‌های دیررس‌بهبود.
چه کسانی بیشتر در معرض‌اند: افرادی با سابقهٔ خانوادگی، کسانی که شغلشان ایستادن یا نشستن طولانی است، افراد دارای اضافه‌وزن، و زنان به‌ویژه در دوران بارداری.
رگ‌های عنکبوتی با واریس فرق دارند: رگ‌های ریز قرمز یا بنفشِ سطحی (تلانژکتازی) بیشتر مسئلهٔ ظاهری‌اند، در حالی که واریس واقعی می‌تواند با نارسایی وریدی و عوارض پوستی همراه باشد.
تشخیص: پایهٔ تشخیص، معاینه و سونوگرافی داپلر وریدهای پا است که مشخص می‌کند کدام دریچه‌ها نارسا هستند و آیا لختهٔ وریدی وجود دارد — نتیجهٔ همین بررسی تعیین می‌کند کدام روش درمانی مناسب است.
گزینه‌های درمان:
- اقدامات محافظه‌کارانه: جوراب فشاری، بالا نگه‌داشتن پاها، پیاده‌روی منظم، کاهش وزن؛
- اسکلروتراپی: تزریق مادهٔ مخصوص برای بستن رگ‌های کوچک و متوسط؛
- لیزر داخل وریدی و رادیوفرکوئنسی: بستن رگ نارسا از داخل، سرپایی و با بازگشت سریع به فعالیت؛
- جراحی (استریپینگ یا فلبکتومی) در موارد پیشرفته یا رگ‌های بسیار بزرگ.
چه زمانی جدی‌تر است: درد ناگهانی و تورم یک پا، قرمزی و گرمی ساق، یا زخم بازِ اطراف مچ پا نیاز به بررسی فوری دارد.
چه پزشکی؟ فوق تخصص جراحی عروق مرجع اصلی ارزیابی و درمان واریس است. در این صفحه پزشکان مرتبط را در شهر خود ببینید و نوبت اینترنتی بگیرید.