پلاک آلت در بیماری پیرونی، ناحیه‌ای از بافت سفتِ اسکار در پوشش داخلی آلت است؛ جرم یا تجمع باکتری روی پوست نیست و با شستن برطرف نمی‌شود. این پلاک ممکن است باعث انحنا، فرورفتگی یا کوتاه‌شدن آلت هنگام نعوظ شود.
چه علائمی را بررسی کنیم؟
سفتی قابل لمس زیر پوست، انحنای تازه، درد هنگام نعوظ یا دشواری رابطه میتواند با پیرونی مرتبط باشد. هر برجستگی آلت پیرونی نیست؛ لکه، زخم، ترشح یا بوی نامطبوعِ سطح پوست علت‌های دیگری دارد و باید جداگانه معاینه شود.
تشخیص پلاک آلت چگونه است؟
متخصص اورولوژی سابقه، مدت تغییر شکل و وضعیت نعوظ را بررسی و آلت را معاینه می‌کند. گاهی سونوگرافی برای اطلاعات بیشتر لازم است. اندازهٔ پلاک بهتنهایی شدت مشکل یا نیاز به جراحی را تعیین نمی‌کند.
درمان به چه چیزهایی بستگی دارد؟
اگر تغییر شکل خفیف باشد و عملکرد را مختل نکند، ممکن است پیگیری کافی باشد. بر اساس فعال یا ثابت‌بودن بیماری، درد و مشکل نعوظ، درمان‌هایی مانند کنترل درد، دستگاه کشش زیر نظر متخصص یا تزریق در موارد منتخب مطرح می‌شود. هیچ کرم ضدعفونی‌کننده‌ای جای درمان پلاک پیرونی را نمی‌گیرد.
جراحی معمولاً برای بیماری ثابت‌شده با اختلال عملکرد قابل‌توجه بررسی می‌شود؛ وجود پلاک بهتنهایی دلیل عمل نیست. پیش از انتخاب روش، دربارهٔ احتمال کوتاه‌شدن آلت، تغییر حس یا مشکل نعوظ و نتیجهٔ واقع‌بینانه گفت‌وگو کنید.
چه زمانی مراجعه کنیم؟
برای انحنای تازه یا سفتی قابل لمس وقت معاینه بگیرید. از دستکاری یا تلاش برای شکستن پلاک خودداری کنید. درد ناگهانی پس از ضربه همراه تورم یا کبودی را به پیرونی نسبت ندهید و فوراً ارزیابی پزشکی بگیرید.