لیست پزشکان متخصص کم‌خونی فقر آهن مقاوم در تهران

کم‌خونی به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن تعداد گلبول‌های قرمز خون یا هموگلوبین کمتر از حد نرمال است. این مشکل می‌تواند باعث خستگی، ضعف و علائم دیگر شود. کم‌خونی می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد و تشخیص به‌موقع آن بسیار مهم است. با درمان مناسب، بسیاری از بیماران می‌توانند به زندگی عادی خود بازگردند.

علائم و نشانه‌ها

کم‌خونی معمولاً با علائم و نشانه‌های مختلفی همراه است. یکی از شایع‌ترین علائم آن خستگی مفرط است که ممکن است با کمبود انرژی و ضعف عمومی همراه باشد. همچنین، افراد مبتلا به کم‌خونی ممکن است دچار سرگیجه، تپش قلب، و رنگ پریدگی پوست شوند. در موارد شدیدتر، ممکن است فرد احساس سردی در دست‌ها و پاها داشته باشد. برخی افراد نیز ممکن است دچار سردردهای مکرر شوند. این علائم می‌تواند به‌خصوص در مواقعی که فعالیت بدنی بیشتری انجام می‌دهید، تشدید شود. در صورتی که هر یک از این علائم را تجربه کردید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

علل و عوامل خطر

کم‌خونی می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود. یکی از رایج‌ترین علل، کمبود آهن در بدن است که می‌تواند ناشی از رژیم غذایی نامناسب یا خونریزی‌های مکرر باشد. همچنین، کمبود ویتامین B12 و فولات نیز می‌تواند به کم‌خونی منجر شود. برخی بیماری‌ها مانند بیماری‌های مزمن، اختلالات خونی و حتی بارداری نیز می‌توانند خطر ابتلا به کم‌خونی را افزایش دهند. علاوه بر این، برخی از افراد به‌ویژه زنان و کودکان به دلیل نیاز بالاتر به آهن و ویتامین‌ها در دوران رشد و بارداری، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.

روش‌های تشخیص

تشخیص کم‌خونی معمولاً با انجام آزمایش خون انجام می‌شود. پزشک ممکن است آزمایش هموگلوبین را تجویز کند تا سطح هموگلوبین خون شما را بررسی کند. همچنین، آزمایش شمارش کامل خون (CBC) می‌تواند اطلاعات بیشتری درباره تعداد گلبول‌های قرمز و سایر عناصر خون ارائه دهد. در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش‌های اضافی مانند آزمایش‌های مربوط به سطح آهن و ویتامین‌ها را نیز درخواست کند تا علت دقیق کم‌خونی را شناسایی کند.

روش‌های درمان

درمان کم‌خونی بستگی به علت آن دارد. برای کمبود آهن، پزشک ممکن است مکمل‌های آهن تجویز کند و تغییرات غذایی را توصیه کند. شامل غذاهایی مانند گوشت قرمز، لوبیا، و سبزیجات با برگ سبز تیره می‌شود. در مورد کمبود ویتامین B12، ممکن است نیاز به تزریق ویتامین یا مصرف مکمل‌های خوراکی باشد. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به درمان‌های خاص‌تری باشد. مهم است که تحت نظر پزشک درمان شوید تا بهبودی حاصل شود.