لیست پزشکان متخصص زگیل های تناسلی در شیراز

زگیل‌های تناسلی برجستگی‌هایی در ناحیهٔ تناسلی یا مقعد هستند که معمولاً از انواع کم‌خطر ویروس HPV ایجاد می‌شوند. انواعِ معمولِ عامل زگیل با انواعِ اصلی سرطان‌زا تفاوت دارند؛ خود زگیل به معنی سرطان نیست. پزشک پوست، اورولوژی یا زنان بر اساس محل ضایعه می‌تواند تشخیص و درمان مناسب را بررسی کند. درمان ضایعه، حذف قطعی ویروس را تضمین نمی‌کند.

علائم و نشانه‌ها

زگیل‌های تناسلی معمولاً به صورت توده‌های کوچک و نرم ظاهر می‌شوند که ممکن است رنگی مشابه پوست داشته باشند یا کمی تیره‌تر باشند. آن‌ها می‌توانند به صورت تکی یا گروهی ظاهر شوند و در ناحیه تناسلی، مقعد و حتی در داخل واژن یا دهانه رحم قرار بگیرند. برخی افراد ممکن است زگیل‌ها را احساس نکنند، در حالی که دیگران ممکن است دچار خارش، درد یا ناراحتی شوند. در صورت مشاهده هرگونه تغییر غیرعادی در ناحیه تناسلی، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

علل و عوامل خطر

زگیل‌های تناسلی به دلیل عفونت با ویروس HPV ایجاد می‌شوند که یکی از شایع‌ترین عفونت‌های مقاربتی در جهان است. این ویروس از طریق تماس مستقیم با پوست آلوده منتقل می‌شود. عواملی مانند داشتن چندین شریک جنسی، سیستم ایمنی ضعیف و عدم استفاده از کاندوم می‌توانند خطر ابتلا به زگیل‌های تناسلی را افزایش دهند. عفونت هم‌زمان با انواع دیگر HPV ممکن است وجود داشته باشد؛ غربالگری دهانهٔ رحم طبق برنامهٔ مناسب سن و سابقه ادامه پیدا می‌کند، نه صرفاً بر اساس داشتن زگیل.

روش‌های تشخیص

تشخیص معمولاً با معاینه است. برای ضایعهٔ غیرمعمول، خونریزی‌دهنده، تیره یا مقاوم به درمان ممکن است نمونه‌برداری لازم شود. آزمایش HPV برای تشخیص خودِ زگیل تناسلی توصیهٔ معمول نیست و نوع درمان زگیل را تعیین نمی‌کند؛ تست‌های غربالگری دهانهٔ رحم کاربرد جداگانه دارند.

روش‌های درمان

درمان زگیل‌های تناسلی می‌تواند شامل داروهای موضعی، کرم‌ها یا روش‌های جراحی باشد. داروهای موضعی مانند پودوفیلوکس و ایماکیومود می‌توانند به کاهش و از بین بردن زگیل‌ها کمک کنند. کرایوتراپی (فریز کردن)، لیزر یا برداشت جراحی نیز بسته به محل و شرایط ضایعه از گزینه‌ها هستند و فقط مخصوص شدیدترین موارد نیستند. در بارداری بعضی داروهای موضعی مجاز نیستند؛ از محلول‌های معمول زگیل دست‌وپا در ناحیهٔ تناسلی استفاده نکنید. انتخاب روش به تعداد، اندازه، محل ضایعه و ترجیح و وضعیت فرد بستگی دارد. گاهی چند جلسه لازم است و عود، به‌ویژه در ماه‌های اول، ممکن است رخ دهد.