لیست پزشکان متخصص انسدادهای صفراوی و کلیوی در شیراز

انسداد صفراوی و انسداد مسیر خروج ادرار از کلیه دو مشکل متفاوت‌اند؛ اولی جریان صفرا و دومی تخلیه ادرار را مختل می‌کند. انسداد صفراوی می‌تواند به دلیل سنگ صفرا، التهاب یا تومور باشد و می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند. اگر شما علائمی مانند درد شکم، زردی یا خارش را تجربه می‌کنید، باید به پزشک مراجعه کنید. رسیدگی به‌موقع احتمال آسیب را کاهش می‌دهد؛ شدت مشکل و روش درمان به محل و علت انسداد بستگی دارد.

علائم و نشانه‌ها

در انسداد ادراری ممکن است درد پهلو، دشواری دفع یا کاهش ادرار دیده شود؛ بعضی موارد درد ندارند. انسداد یک‌طرفه نیز ممکن است با ادامه دفع ادرار همراه باشد، بنابراین ادرارکردن طبیعی به‌تنهایی آن را رد نمی‌کند.

انسداد صفراوی معمولاً با علائمی مانند درد شدید در ناحیه شکم، به‌ویژه در سمت راست بالا، زردی (زرد شدن پوست و چشم‌ها)، خارش پوست، ادرار تیره و مدفوع رنگ‌پریده همراه است. این علائم می‌توانند نشان‌دهنده وجود مشکل جدی در کبد یا مجرای صفراوی باشند. در برخی موارد، ممکن است بیمار احساس تهوع و استفراغ نیز داشته باشد. اگر این علائم را مشاهده کردید، مهم است که به سرعت به پزشک مراجعه کنید. درمان به موقع می‌تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و کیفیت زندگی شما را بهبود ببخشد.

علل و عوامل خطر

انسداد صفراوی می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود. یکی از شایع‌ترین علل، وجود سنگ‌های صفراوی است که می‌توانند مجرای صفراوی را مسدود کنند. تنگی مجرا یا فشار تومور نیز ممکن است باعث انسداد شود. عفونت مجاری صفراوی یا کلانژیت می‌تواند در زمینه انسداد رخ دهد و نیاز به درمان فوری داشته باشد. عواملی مانند چاقی، دیابت و سابقه خانوادگی بیماری‌های صفراوی نیز می‌توانند خطر ابتلا به انسداد صفراوی را افزایش دهند. شناخت این عوامل خطر می‌تواند به شما کمک کند تا از بروز مشکلات جدی جلوگیری کنید.

در مسیر ادرار، سنگ، تنگی حالب، توده یا مشکلات خروج ادرار از مثانه از علت‌های احتمالی انسدادند.

روش‌های تشخیص

برای تشخیص انسداد صفراوی، پزشک ممکن است از روش‌های مختلفی استفاده کند. آزمایش خون برای بررسی سطح آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین انجام می‌شود. همچنین، سونوگرافی شکم یا سی‌تی‌اسکن می‌تواند به شناسایی سنگ‌های صفراوی یا تومورها کمک کند. برای بررسی بیشتر مجاری صفراوی ممکن است تصویربرداری مانند MRCP لازم باشد؛ ERCP معمولاً زمانی مطرح می‌شود که مداخله درمانی هم نیاز است. این روش به پزشک این امکان را می‌دهد که مجرای صفراوی را بررسی و در صورت نیاز، سنگ‌ها را خارج کند.

برای انسداد ادراری، آزمایش ادرار و عملکرد کلیه و تصویربرداری مناسب بر اساس شرایط انتخاب می‌شود. همه افراد به تمام آزمایش‌ها نیاز ندارند.

روش‌های درمان

درمان انسداد صفراوی بسته به علت آن متفاوت است. در مواردی که سنگ‌های صفراوی عامل انسداد هستند، ممکن است نیاز به جراحی باشد. در برخی موارد، می‌توان با استفاده از روش‌های غیرجراحی مانند ERCP، سنگ‌ها را خارج کرد. اگر تومور عامل انسداد صفراوی باشد، ممکن است بازکردن مسیر با استنت یا تخلیه صفرا و درمان اختصاصی تومور، از جمله جراحی در موارد مناسب، لازم باشد؛ داروی سرطان جای رفع فوری انسداد را در همه موارد نمی‌گیرد. در نهایت، درمان به موقع و مناسب می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار و جلوگیری از عوارض جدی کمک کند.

در انسداد ادراری، رفع فشار با سوند مثانه، استنت حالب یا تخلیه از راه پوست بر حسب محل انسداد مطرح می‌شود و سپس علت درمان می‌شود. انسداد همراه عفونت یا اختلال شدید عملکرد کلیه می‌تواند به مداخله فوری نیاز داشته باشد. برای بررسی برنامه‌ریزی‌شده، مسیر صفراوی با متخصص گوارش یا جراح مرتبط و مسیر ادراری با اورولوژی پیگیری می‌شود.