لیست پزشکان متخصص پرولاپس لگنی در تبریز

پرولاپس لگنی به افتادگی اندام‌های لگنی به دلیل ضعف عضلات و بافت‌های نگهدارنده گفته می‌شود. این وضعیت می‌تواند باعث مشکلاتی مانند بی‌اختیاری ادرار و درد لگنی شود. اگر احساس ناراحتی یا تغییر در عملکرد روزانه دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. درمان‌های موثری برای بهبود این وضعیت وجود دارد که می‌تواند کیفیت زندگی شما را بهبود بخشد.

علائم و نشانه‌ها

پرولاپس لگنی ممکن است با علائم مختلفی همراه باشد که بسته به شدت افتادگی متفاوت است. برخی از علائم شایع شامل احساس سنگینی یا فشار در ناحیه لگن، بی‌اختیاری ادرار یا مشکل در تخلیه مثانه، درد در ناحیه کمر و لگن، و احساس وجود یک توده در واژن است. در موارد شدیدتر، ممکن است بخشی از اندام‌های لگنی از واژن خارج شود. این علائم ممکن است در طول روز و با فعالیت‌های جسمی تشدید شوند.

علل و عوامل خطر

پرولاپس لگنی معمولاً به دلیل ضعف در عضلات و بافت‌های نگهدارنده لگن رخ می‌دهد. این ضعف ممکن است به دلیل زایمان‌های متعدد، یائسگی و کاهش هورمون استروژن، افزایش وزن، بلند کردن اشیاء سنگین یا سرفه‌های مزمن ایجاد شود. همچنین، سابقه خانوادگی پرولاپس و برخی بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت نیز می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند. زنان بالای ۵۰ سال بیشتر در معرض خطر هستند.

روش‌های تشخیص

تشخیص پرولاپس لگنی معمولاً با معاینه فیزیکی توسط پزشک متخصص زنان انجام می‌شود. پزشک با بررسی علائم و انجام معاینه داخلی می‌تواند میزان افتادگی را تعیین کند. در برخی موارد، ممکن است از آزمایش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی یا MRI برای بررسی دقیق‌تر استفاده شود. همچنین، تست‌های عملکرد مثانه نیز ممکن است برای ارزیابی بی‌اختیاری ادرار انجام شود.

روش‌های درمان

درمان پرولاپس لگنی بسته به شدت و علائم آن متفاوت است. در موارد خفیف، تغییرات در سبک زندگی مانند کاهش وزن، تمرینات کگل برای تقویت عضلات لگن و استفاده از دستگاه‌های پشتیبان (پِساری) ممکن است کافی باشد. در موارد شدیدتر، جراحی برای ترمیم بافت‌های ضعیف و افتاده توصیه می‌شود. جراحی معمولاً موفقیت‌آمیز است و می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی کمک کند. همچنین، درمان‌های هورمونی برای زنانی که در دوران یائسگی هستند، ممکن است موثر باشد.