لیست جراحان ترمیمی تاندون‌های دست در تبریز

جراحی ترمیمی تاندون‌های دست، یک عمل تخصصی برای اتصال مجدد تاندون‌های پاره‌شده در دست یا انگشتان است. این تاندون‌ها که وظیفهٔ خم و راست کردن انگشتان را بر عهده دارند، ممکن است در اثر بریدگی یا آسیب‌های دیگر دچار پارگی شوند. این جراحی به بازگرداندن حرکت و عملکرد طبیعی دست کمک می‌کند.

چرا و چه زمانی به جراحی ترمیمی تاندون‌های دست نیاز است؟

تاندون‌ها نوارهای محکمی هستند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. در دست، دو نوع تاندون اصلی وجود دارد: تاندون‌های خم‌کننده (فلکسور) در کف دست و تاندون‌های بازکننده (اکستنسور) در پشت دست. هرگونه بریدگی عمیق، آسیب‌های ورزشی یا له شدگی می‌تواند باعث پارگی این تاندون‌ها شود. ناتوانی در خم یا صاف کردن یک یا چند انگشت، علامت اصلی پارگی تاندون است و معمولاً برای بازیابی حرکت، نیاز به جراحی ترمیمی تاندون‌های دست وجود دارد.

روند مراجعه و آمادگی برای جراحی: از اورژانس تا اتاق عمل

پس از آسیب‌دیدگی، اولین قدم مراجعه فوری به مرکز درمانی است. پزشک با معاینهٔ فیزیکی و بررسی دامنهٔ حرکتی انگشتان، پارگی تاندون را تشخیص می‌دهد. گاهی ممکن است برای بررسی آسیب‌های احتمالی دیگر، از عکس‌برداری (مانند اشعه ایکس) هم استفاده شود. سپس بیمار به جراح متخصص دست ارجاع داده می‌شود. جراح زمان مناسب برای عمل (معمولاً هرچه سریع‌تر بهتر است) و نوع بی‌حسی (موضعی، ناحیه‌ای یا عمومی) را مشخص کرده و دستورالعمل‌های قبل از عمل، مانند ناشتا بودن را به شما اطلاع می‌دهد.

در حین جراحی ترمیمی تاندون چه اتفاقی می‌افتد؟

هدف اصلی جراحی، پیدا کردن دو سر تاندون پاره‌شده و دوختن دقیق آن‌ها به یکدیگر است. جراح برشی روی پوست، معمولاً در امتداد خطوط طبیعی دست، ایجاد می‌کند تا به تاندون آسیب‌دیده دسترسی پیدا کند. سپس با استفاده از نخ‌های بخیهٔ بسیار نازک و محکم، دو انتهای تاندون را به هم متصل می‌کند. این فرآیند که به آن «ترمیم تاندون» (Tendon Repair) می‌گویند، نیاز به مهارت و دقت بالایی دارد تا تاندون بتواند پس از بهبودی، به‌نرمی در غلاف خود حرکت کند و عملکرد مناسبی داشته باشد.

دوران نقاهت و فیزیوتراپی: بخش حیاتی درمان

بهبودی پس از جراحی ترمیمی تاندون‌های دست، فرآیندی طولانی و نیازمند همکاری کامل بیمار است. پس از عمل، دست شما در یک آتل یا گچ مخصوص قرار می‌گیرد تا از محل ترمیم محافظت کند. بخش بسیار مهم درمان، توان‌بخشی تحت نظر فیزیوتراپیست یا کاردرمانگر است. این متخصصان، تمرینات حرکتی کنترل‌شده و دقیقی را برای جلوگیری از چسبندگی تاندون و بازیابی تدریجی حرکت، به شما آموزش می‌دهند. نادیده گرفتن این مرحله می‌تواند منجر به خشکی مفصل و محدودیت حرکتی دائمی شود.