جراحی سرطان پروستات، در بیماران منتخب، با برداشتن پروستات و بافت‌های مرتبط برای درمان سرطان انجام می‌شود. این عمل با جراحی بزرگی خوش‌خیم پروستات یکسان نیست. انتخاب جراحی به مرحله و میزان خطر سرطان، وضعیت عمومی و ترجیح آگاهانهٔ بیمار بستگی دارد؛ بعضی بیماران گزینه‌هایی مانند پایش فعال یا پرتودرمانی دارند.
عمل چگونه انجام می‌شود؟
در پروستاتکتومی رادیکال، پروستات و معمولاً کیسه‌های منی برداشته می‌شوند؛ در موارد لازم، غدد لنفاوی اطراف نیز بررسی یا برداشته می‌شوند. عمل می‌تواند باز یا لاپاراسکوپی باشد. روش مناسب را با توجه به شرایط خود و امکانات مرکز با جراح بررسی کنید. تراشیدن بخشی از پروستات برای باز کردن مسیر ادرار، معادل این جراحی برای درمان سرطان نیست.
پیش از تصمیم به جراحی چه بپرسیم؟
نتیجهٔ نمونه‌برداری، مرحله و گروه خطر سرطان را با پزشک مرور کنید. دربارهٔ هدف جراحی، گزینه‌های جایگزین و احتمال نیاز به درمان تکمیلی سؤال کنید. پایش فعال در بعضی سرطان‌های کم‌خطر یک برنامهٔ مراقبت منظم است، نه رها کردن بیماری. برای همهٔ بیماران نمی‌توان یک انتخاب واحد توصیه کرد.
آمادگی قبل از عمل
آزمایش‌ها و ارزیابی بیهوشی بر اساس شرایط شما تعیین می‌شوند. فهرست کامل داروها و مکمل‌ها را ارائه دهید. آسپرین، ضدانعقاد یا هیچ داروی تجویزشده‌ای را خودسرانه قطع نکنید؛ تغییر برنامه باید با هماهنگی جراح و پزشک تجویزکننده باشد. زمان دقیق قطع خوردن و نوشیدن را از مرکز درمان بگیرید.
نقاهت و مراقبت پس از جراحی
طول بستری و بازگشت به کار به روش عمل و روند بهبود بستگی دارد. معمولاً برای مدتی سوند ادراری دارید؛ روش نگهداری و زمان خارج کردن آن را هنگام ترخیص بپرسید. سوند را خودتان خارج نکنید. فعالیت را طبق برنامهٔ جراح بیشتر کنید و زمان مجاز رانندگی، کار و ورزش سنگین را جداگانه بپرسید؛ بهتر شدن درد به معنی پایان همهٔ محدودیت‌ها نیست.
عوارض و اثر بر ادرار، نعوظ و باروری
خونریزی، عفونت، لختهٔ خون و نشت ادرار از عوارض ممکن‌اند. اختلال نعوظ و بی‌اختیاری ادرار ممکن است گذرا یا ماندگار باشند. حفظ عصب، وقتی از نظر سرطان مناسب باشد، می‌تواند کمک کند اما نتیجه را تضمین نمی‌کند. پس از پروستاتکتومی رادیکال، خروج مایع منی به شکل قبل انجام نمی‌شود؛ اگر قصد فرزندآوری دارید، پیش از درمان دربارهٔ حفظ باروری مشورت کنید.
چه زمانی فوری مراجعه کنیم؟
تب یا لرز، درد رو به افزایش، ترشح زخم یا قطع خروج ادرار از سوند را سریع با تیم جراحی مطرح کنید. خونریزی شدید، تنگی نفس یا درد قفسهٔ سینه نیاز به ارزیابی اورژانسی دارد؛ برای مراجعه منتظر همراه شدن چند علامت نمانید.
پیگیری بعد از عمل
نتیجهٔ بررسی بافت خارج‌شده و برنامهٔ آزمایش PSA را پیگیری کنید. نیاز به درمان تکمیلی بر اساس همین نتایج و وضعیت شما تعیین می‌شود. دربارهٔ بازتوانی کنترل ادرار و درمان مشکلات جنسی هم سؤال کنید؛ پیگیری فقط به خوب شدن زخم محدود نیست.