جراحی شکستگی های مهره، مجموعه‌ای از روش‌های درمانی برای ترمیم و تثبیت مهره‌های آسیب‌دیده ستون فقرات است. این جراحی زمانی انجام میشود که شکستگی شدید باشد، باعث ناپایداری ستون فقرات شده یا به اعصاب نخاعی فشار وارد کند. هدف اصلی، کاهش درد، بازگرداندن عملکرد و جلوگیری از آسیب‌های عصبی بیشتر است.
چه زمانی جراحی شکستگی مهره ضروری است؟
همه شکستگی‌های مهره به جراحی نیاز ندارند. پزشک متخصص پس از بررسی دقیق تصاویر رادیولوژی، سی‌تی اسکن و MRI، در مورد نیاز به جراحی تصمیم می‌گیرد. جراحی معمولاً برای «شکستگی‌های ناپایدار» که در آن‌ها قطعات شکسته جابجا شده و خطر آسیب به نخاع وجود دارد، توصیه میشود. همچنین در مواردی که شکستگی باعث فشار روی ریشه‌های عصبی شده و علائمی مانند درد شدید، بیحسی یا ضعف در اندام‌ها ایجاد کرده، یا منجر به تغییر شکل شدید ستون فقرات (کیفوز یا قوز) شده باشد، جراحی گزینه درمانی اصلی خواهد بود.
انواع روش‌های جراحی: از تزریق سیمان تا فیوژن
روش جراحی بر اساس نوع و شدت شکستگی انتخاب میشود. در شکستگی‌های فشاری خفیف (معمولاً ناشی از پوکی استخوان)، از روش‌های کم‌تهاجمی مانند ورتبروپلاستی (تزریق سیمان استخوانی برای تقویت مهره) و کایفوپلاستی (استفاده از بالون برای بازگرداندن ارتفاع مهره و سپس تزریق سیمان) استفاده میشود. برای شکستگی‌های شدید و ناپایدار، جراحی باز مانند «فیوژن ستون فقرات» (Spinal Fusion) انجام می‌گیرد. در این روش، جراح با استفاده از پیچ، میله و پیوند استخوان، مهره‌های شکسته را به مهره‌های مجاور متصل و ثابت می‌کند.
آمادگی برای جراحی و روند بستری در بیمارستان
قبل از جراحی، لازم است تمام داروها، به‌ویژه رقیق‌کننده‌های خون مانند آسپرین و وارفارین را به پزشک خود اطلاع دهید. مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون، نوار قلب و عکس قفسه سینه برای ارزیابی سلامت عمومی شما انجام میشود. معمولاً از شب قبل از عمل باید ناشتا باشید. پس از جراحی، بسته به نوع عمل و وضعیت عمومی، بین یک تا چند روز در بیمارستان بستری خواهید بود. در این مدت، درد شما با دارو کنترل شده و تیم درمانی به شما در راه رفتن اولیه کمک خواهند کرد.
دوره نقاهت و توان‌بخشی: بازگشت تدریجی به زندگی
دوره بهبودی پس از جراحی شکستگی های مهره بسیار متغیر است. ممکن است پزشک برای چند هفته تا چند ماه استفاده از بریس یا کرست کمری را برای محدود کردن حرکات و محافظت از ستون فقرات توصیه کند. فیزیوتراپی بخش حیاتی از روند بهبودی است که به تقویت عضلات کمر و شکم و بازگشت دامنه حرکتی کمک می‌کند. باید از بلند کردن اجسام سنگین، خم شدن و چرخاندن ناگهانی کمر برای مدتی که پزشک تعیین می‌کند، خودداری کنید. بازگشت کامل به فعالیت‌های روزمره و کار، به نوع جراحی و سرعت بهبودی شما بستگی دارد.