لیست پزشکان متخصص عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی در شهریار

عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی به طیف وسیعی از عفونت‌ها در اندام‌های تولیدمثلی زنان، از جمله رحم، لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها و ناحیهٔ لگن گفته می‌شود. این عفونت‌ها می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند و در صورت عدم درمان به‌موقع، عوارض جدی برای سلامت باروری و عمومی فرد ایجاد کنند.

علائم شایع عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی

شایع‌ترین علائم عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی شامل درد در ناحیهٔ زیر شکم و لگن، تب، ترشحات غیرطبیعی واژن با بوی نامطبوع، درد هنگام رابطهٔ جنسی (دیسپارونی)، خونریزی نامنظم بین قاعدگی‌ها، و گاهی درد هنگام ادرار کردن است. شدت علائم می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و برخی افراد ممکن است علائم بسیار کمی داشته باشند یا اصلاً علائمی نداشته باشند که تشخیص را دشوارتر می‌کند.

علل و عوامل خطر عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی

عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی اغلب در اثر ورود باکتری‌ها از واژن به اندام‌های تناسلی بالایی ایجاد می‌شوند. بیماری‌های آمیزشی (STIs) مانند کلامیدیا و سوزاک از علل شایع هستند. سایر عوامل خطر شامل داشتن شرکای جنسی متعدد، سابقهٔ عفونت لگنی، استفاده از دستگاه داخل رحمی (IUD) در برخی موارد، و انجام برخی روش‌های پزشکی مانند سقط جنین یا زایمان است. عفونت می‌تواند از طریق مسیرهای مختلفی گسترش یابد.

تشخیص عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی

تشخیص عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی معمولاً با معاینهٔ لگن، بررسی علائم بیمار، و آزمایش‌های تشخیصی انجام می‌شود. این آزمایش‌ها ممکن است شامل کشت ترشحات واژن یا دهانهٔ رحم برای شناسایی عامل عفونت (باکتری، ویروس یا قارچ)، آزمایش خون برای بررسی نشانه‌های التهاب و عفونت، و در برخی موارد سونوگرافی یا لاپاراسکوپی برای ارزیابی شدت و گستردگی عفونت باشد.

درمان و پیشگیری از عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی

درمان عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای از بین بردن باکتری عامل عفونت است. مدت زمان درمان و نوع آنتی‌بیوتیک به شدت عفونت و عامل ایجادکننده بستگی دارد. درمان شریک جنسی نیز برای جلوگیری از ابتلای مجدد ضروری است. پیشگیری شامل استفادهٔ مداوم از کاندوم در روابط جنسی، کاهش تعداد شرکای جنسی، و انجام معاینات منظم پزشکی است.

عوارض احتمالی عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی

در صورت عدم درمان به‌موقع، عفونت‌های لگن و دستگاه تناسلی می‌توانند منجر به عوارض جدی شوند. این عوارض شامل ناباروری (به دلیل آسیب به لوله‌های فالوپ)، بارداری خارج رحمی (اکتوپیک)، درد مزمن لگن، و آبسهٔ لگنی است. این عوارض می‌توانند تأثیرات طولانی‌مدت و گاهی غیرقابل جبرانی بر سلامت باروری و کیفیت زندگی فرد داشته باشند.