فیزیوتراپی کودکان شاخه‌ای از توان‌بخشی است که روی حرکت، تعادل، قدرت و مهارت‌های بدنیِ کودک کار می‌کند. برخلاف فیزیوتراپیِ بزرگسال، اینجا همه‌چیز باید متناسب با سنِ کودک و اغلب در قالبِ بازی باشد تا کودک همکاری کند و تمرین برایش خوشایند بماند. هدف، کمک به کودک برای رسیدن به مهارت‌های حرکتیِ متناسب با سنِ خود است.
فیزیوتراپی کودکان برای چه مواردی است؟
شایع‌ترین مواردی که به فیزیوتراپیِ کودکان سپرده می‌شوند:
- تأخیر در مهارت‌های حرکتی مانند نشستن، چهاردست‌وپا رفتن و راه‌رفتن
- کج‌گردنیِ نوزاد (تورتیکولی)
- فلج مغزی و اختلالات تونِ عضلانی (شلی یا سفتیِ عضلات)
- صافیِ کف پا و مشکلاتِ راه‌رفتن
- دورهٔ پس از شکستگی، آسیب یا جراحی
- مشکلاتِ حرکتیِ همراه با بیماری‌های عصبی و عضلانی
فیزیوتراپی کودک چگونه انجام می‌شود؟
فیزیوتراپیست ابتدا مهارت‌های حرکتیِ کودک را ارزیابی می‌کند و بر اساس آن، تمرین‌هایی متناسب با سن و توانِ کودک طراحی می‌کند. بخش مهمی از کار، آموزشِ خانواده است تا تمرین‌ها در خانه هم ادامه پیدا کنند؛ چون تکرارِ منظمِ تمرین در پیشرفتِ کودک نقشِ اصلی را دارد. صبر و همراهیِ خانواده بخشی از درمان است.
برای فیزیوتراپی کودکان به چه دکتری مراجعه کنیم؟
ارزیابی و انجامِ تمرین‌ها بر عهدهٔ کارشناس فیزیوتراپی (فیزیوتراپیست) است. در بسیاری از موارد، متخصص بیماری‌های کودکان (اطفال) نخستین کسی است که مشکل را تشخیص می‌دهد و کودک را برای فیزیوتراپی معرفی می‌کند؛ و در بیماری‌های زمینه‌ای، پزشک و فیزیوتراپیست در کنار هم کودک را پیش می‌برند. از فهرست همین صفحه می‌توانید نوبت بگیرید.
چه زمانی کودک را نزد متخصص ببریم؟
اگر کودک در زمانِ مورد انتظار نمی‌نشیند یا راه نمی‌رود، بدنش شل یا بیش از حد سفت است، در حرکتِ دست‌ها یا پاها تفاوتِ چشمگیرِ چپ و راست دارد، سرش را همیشه به یک سمت نگه می‌دارد، یا پس از آسیب دچار محدودیتِ حرکتی شده است، ارزیابی را عقب نیندازید. تشخیصِ اینکه موضوع نیاز به درمان دارد یا بخشی از رشد طبیعی است، با متخصص است.