آلرژی چشم یا التهاب ملتحمهٔ آلرژیک معمولاً با خارش، قرمزی و اشکریزش هر دو چشم همراه است. گرده، گردوغبار، مایت و شورهٔ حیوانات از محرک‌های رایج‌اند. ممکن است هم‌زمان عطسه و آبریزش بینی هم داشته باشید.
حساسیت چشم چگونه تشخیص داده می‌شود؟
چشم‌پزشک دربارهٔ زمان بروز علائم و تماس با محرک‌ها می‌پرسد و چشم را معاینه می‌کند. آزمایش پوست یا خون برای همه لازم نیست؛ خشکی و عفونت چشم هم می‌توانند علائم مشابهی داشته باشند.
برای خارش و حساسیت چشم چه کاری کمک می‌کند؟
- چشم را نمالید و تماس با محرک شناخته‌شده را کمتر کنید.
- کمپرس سرد و اشک مصنوعی می‌توانند ناراحتی را کاهش دهند.
- تا برطرف‌شدن علائم از لنز تماسی استفاده نکنید.
- انتخاب قطرهٔ ضدآلرژی و مدت مصرف آن را با پزشک یا داروساز هماهنگ کنید؛ نوع قطره و سن بیمار مهم است.
قطرهٔ کورتونی فقط با تجویز و پیگیری چشم‌پزشک مصرف شود؛ مصرف نامناسب میتواند فشار چشم را بالا ببرد و عوارض ایجاد کند. برای حساسیت معمول چشم نیازی به حذف خودسرانهٔ گروه‌های غذایی نیست.
چه زمانی مراجعه فوری لازم است؟
درد قابلتوجه چشم، تاری دید ماندگار یا حساسیت به نور را صرفاً به آلرژی نسبت ندهید؛ همان روز از مرکز چشمپزشکی یا اورژانس چشم کمک بگیرید. علائم مداوم یا مقاوم به درمان نیز باید معاینه شوند.
آیا آلرژی چشم واگیردار است؟
خود آلرژی واگیردار نیست، ولی هر چشم قرمزی آلرژیک نیست. درمان مناسب و کاهش تماس با محرک‌ها به کنترل علائم کمک می‌کند؛ حساسیت ممکن است فصلی یا در طول سال باشد.