سندرم تونل رادیال چیست؟
سندرم تونل رادیال زمانی رخ میدهد که عصب رادیال در مسیر عبور خود از بالای ساعد و کمی پایینتر از آرنج تحت فشار قرار گیرد. این عصب از میان عضلات و بافتهای ساعد میگذرد و فشار مکرر بر آن باعث درد عمقی در سمت خارجی ساعد میشود. ویژگی مهم این عارضه آن است که برخلاف برخی گیرافتادگیهای عصبی، معمولاً بیحسی یا ضعف بارز ایجاد نمیکند و بیشتر با درد شناخته میشود.
علائم رایج سندرم تونل رادیال
- درد مبهم و عمقی در سمت خارجی ساعد، کمی پایینتر از برجستگی بیرونی آرنج
- تشدید درد با چرخاندن ساعد، کشش مچ به سمت بالا و گرفتن اجسام
- احساس خستگی یا ضعف نسبی دست هنگام کارهای تکراری
- درد شبانه یا درد پس از فعالیت طولانی مچ و ساعد
چون معمولاً بیحسی و ضعف آشکار وجود ندارد، بیماران گاهی مدتها درد را به علتهای دیگر نسبت میدهند و مراجعه به تأخیر میافتد.
تفاوت سندرم تونل رادیال و آرنج تنیسبازان
این دو عارضه بسیار به هم شبیهاند و اغلب با هم اشتباه میشوند، چون هر دو درد را در سمت خارجی آرنج و ساعد ایجاد میکنند. تفاوت مهم در محل دقیق درد است: در آرنج تنیسبازان درد بیشتر روی خودِ برجستگی خارجی آرنج است، اما در سندرم تونل رادیال نقطهٔ دردناک معمولاً چند سانتیمتر پایینتر و در عمق عضلهٔ ساعد قرار دارد. گاهی هر دو عارضه با هم وجود دارند و افتراق آنها نیازمند معاینهٔ دقیق است.
برای سندرم تونل رادیال به چه دکتری مراجعه کنیم؟
برای بررسی و درمان این عارضه، متخصص ارتوپدی که به آسیبهای دست و اندام فوقانی میپردازد نقطهٔ شروع مناسبی است. از آنجا که مشکل از یک عصب ناشی میشود، متخصص مغز و اعصاب (نورولوژی) نیز برای ارزیابی عصب و انجام نوار عصب و عضله در مواردی که تشخیص روشن نیست کمککننده است. هر دو گروه در این صفحه در دسترساند و انتخاب میان آنها به شرایط شما و نظر پزشک بستگی دارد.
مسیر تشخیص و درمان
تشخیص بیشتر بر پایهٔ شرححال و معاینهٔ بالینی است؛ نوار عصب و عضله میتواند به کنارگذاشتن علتهای دیگر کمک کند، هرچند در این عارضه گاهی نتیجهٔ آن طبیعی است. درمان معمولاً با روشهای غیرجراحی آغاز میشود: استراحت و کاهش حرکات تحریککنندهٔ مچ و ساعد، آتل، اصلاح فعالیت، فیزیوتراپی و در صورت صلاحدید پزشک تزریق موضعی. جراحی آزادسازی عصب تنها برای مواردی مطرح میشود که با درمان کامل و کافی بهبود نیافتهاند. تشخیص قطعی و انتخاب روش با پزشک معالج است.