لیست پزشکان متخصص عفونت های لگنی در گنبدکاووس

در این صفحه، منظور از عفونت لگنی، بیماری التهابی لگن (PID) است که بخش‌های بالایی دستگاه تناسلی زنان، مانند رحم و لوله‌های رحمی، را درگیر می‌کند. این عفونت‌ها می‌توانند به مشکلات جدی مانند ناباروری یا بارداری خارج از رحم منجر شوند. درد شدید لگن نیاز به ارزیابی اورژانسی دارد؛ برای تب یا ترشحات غیرعادی نیز فوری به پزشک مراجعه کنید. درمان زودهنگام به کنترل عفونت کمک می‌کند، اما آسیب ایجادشده قبلی را لزوماً برطرف نمی‌کند.

علائم و نشانه‌ها

عفونت‌های لگنی معمولاً با درد در ناحیه لگن و شکم همراه هستند. دیگر علائم ممکن است شامل تب، ترشحات غیرعادی از واژن، درد هنگام ادرار یا رابطه جنسی، و خونریزی بین دوره‌های قاعدگی باشد. اگر یکی یا چند تا از این علائم را دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. این علائم ممکن است به مرور زمان شدت پیدا کنند و در صورت عدم درمان به مشکلات جدی‌تری منجر شوند.

علل و عوامل خطر

عفونت‌های لگنی معمولاً به دلیل باکتری‌هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شوند، مانند کلامیدیا و سوزاک، ایجاد می‌شوند؛ باکتری‌های معمول واژن نیز می‌توانند باعث بیماری شوند و ابتلا همیشه به معنی عفونت مقاربتی نیست. عواملی مانند داشتن چندین شریک جنسی، استفاده از دوش‌های واژینال، و داشتن سابقه عفونت‌های مقاربتی می‌تواند خطر ابتلا به این عفونت‌ها را افزایش دهد. همچنین، زنانی که در سنین باروری هستند، بیشتر در معرض خطر قرار دارند.

روش‌های تشخیص

برای تشخیص عفونت‌های لگنی، پزشک ممکن است از شما سوالاتی درباره علائم و سابقه پزشکی بپرسد و معاینه فیزیکی انجام دهد. آزمایش‌های خونی و ادراری، و همچنین تست‌های آزمایشگاهی از ترشحات واژن، ممکن است برای تعیین نوع عفونت لازم باشند. در برخی موارد، انجام سونوگرافی برای بررسی وضعیت لگن و دستگاه تناسلی نیز ممکن است ضروری باشد.

روش‌های درمان

درمان عفونت‌های لگنی معمولاً با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها انجام می‌شود. دوره آنتی‌بیوتیک معمولاً ۱۴ روز است و باید طبق نسخه کامل شود. بسته به شدت عفونت، ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان باشد. مهم است که دوره کامل آنتی‌بیوتیک‌ها را تمام کنید، حتی اگر علائم بهبود یافته باشند. در موارد نادر، اگر عفونت به شدت پیشرفته باشد، ممکن است نیاز به جراحی باشد.